Ministerstwo 
Zdrowia


Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 2 stycznia 2013 r.
w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów


Dz.U.13.26 → z dnia 8 stycznia 2013 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA ZDROWIA1)

z dnia 2 stycznia 2013 r.
w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów


Na podstawie art. 16 ust. 10, art. 16g ust. 1 oraz art. 16x ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2011 r. Nr 277, poz. 1634 i Nr 291, poz. 1707 oraz z 2012 r. poz. 95) zarządza się, co następuje:

§ 1.

Rozporządzenie określa:
1) wykaz specjalizacji lekarskich i lekarsko-dentystycznych;
2) wykaz modułów podstawowych właściwych dla danego szkolenia specjalizacyjnego i wykaz specjalizacji posiadających wspólny moduł podstawowy;
3) wykaz modułów jednolitych właściwych dla danego szkolenia specjalizacyjnego;
4) wzory wniosków o rozpoczęcie szkolenia specjalizacyjnego dla obywateli polskich i cudzoziemców;
5) tryb i sposób przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego oraz punktowe kryteria kwalifikacji lekarzy do odbywania szkolenia specjalizacyjnego;
6) regulamin postępowania kwalifikacyjnego;
7) szczegółowy sposób odbywania szkolenia specjalizacyjnego, w tym przez lekarzy posiadających specjalizację I lub II stopnia lub tytuł specjalisty;
8) formy specjalistycznego szkolenia teoretycznego i praktycznego oraz sposoby ich prowadzenia;
9) sposób i tryb uzyskania potwierdzenia posiadania umiejętności praktycznych określonych programem specjalizacji;
10) wzory dokumentów potwierdzających realizację programu specjalizacji i jego ukończenie;
11) szczegółowy sposób zgłaszania się i tryb dopuszczania do Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego, zwanego dalej „PES”;
12) szczegółowy sposób i tryb składania PES oraz ustalania jego wyników;
13) wzór oświadczenia dla członków Państwowych Komisji Egzaminacyjnych, zwanych dalej „PKE”;
14) tryb powoływania PKE;
15) tryb uznawania stażu szkoleniowego, staży kierunkowych lub kursów szkoleniowych odbytych za granicą lub w kraju za równoważne ze zrealizowaniem elementów określonych w programie specjalizacji i ewentualnego skrócenia szkolenia specjalizacyjnego;
16) tryb uznawania dorobku zawodowego i naukowego w nowej dziedzinie medycyny nieobjętej systemem szkolenia specjalizacyjnego za równoważny z odbytym szkoleniem specjalizacyjnym, w tym kryteria oceny dorobku zawodowego i naukowego;
17) tryb uznawania dorobku zawodowego i naukowego lekarzy posiadających stopień naukowy doktora habilitowanego za równoważny z odbytym szkoleniem specjalizacyjnym, w tym kryteria oceny dorobku zawodowego i naukowego.

§ 2.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o lekarzu, należy przez to rozumieć również lekarza dentystę.

§ 3.

Ustala się:
1) wykaz specjalizacji lekarskich i lekarsko-dentystycznych, stanowiący załącznik nr 1 do rozporządzenia;
2) wykaz modułów podstawowych właściwych dla danego szkolenia specjalizacyjnego, stanowiący załącznik nr 2 do rozporządzenia;
3) wykaz specjalizacji posiadających wspólny moduł podstawowy, stanowiący załącznik nr 3 do rozporządzenia;
4) wykaz modułów jednolitych właściwych dla danego szkolenia specjalizacyjnego, stanowiący załącznik nr 4 do rozporządzenia;
5) wykaz specjalizacji z uwzględnieniem modułów lub specjalizacji wymaganych do ich zrealizowania oraz minimalny czas ich trwania, stanowiący załącznik nr 5 do rozporządzenia;
6) wykaz specjalizacji, w których można uzyskać tytuł specjalisty w danej dziedzinie medycyny po zrealizowaniu programu specjalizacji właściwego dla lekarza posiadającego odpowiednią specjalizację I lub II stopnia lub tytuł specjalisty w odpowiedniej dziedzinie medycyny albo zrealizowany i zaliczony odpowiedni moduł podstawowy, stanowiący załącznik nr 6 do rozporządzenia.

§ 4.

1. Liczbę wolnych miejsc szkoleniowych dla lekarzy, którzy mogą rozpocząć szkolenie specjalizacyjne w poszczególnych dziedzinach medycyny na obszarze województwa w danym postępowaniu kwalifikacyjnym w trybie rezydentury minister właściwy do spraw zdrowia ogłasza na swojej stronie internetowej na 21 dni przed rozpoczęciem postępowania kwalifikacyjnego, a w zakresie pozostałych miejsc – wojewoda na stronie internetowej wojewody na 14 dni przed rozpoczęciem postępowania kwalifikacyjnego.
2. Wniosek o odbywanie szkolenia specjalizacyjnego w wybranej dziedzinie medycyny, o którym mowa w art. 16c ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, zwanej dalej „ustawą”, lekarz składa w formie wniosku elektronicznego, o którym mowa w art. 16c ust. 3 ustawy, oddzielnie dla trybu rezydentury i dla trybu pozarezydenckiego, do wojewody właściwego ze względu na obszar województwa, na terenie którego zamierza odbywać szkolenie specjalizacyjne, w terminach do dnia 28 lutego – na postępowanie kwalifikacyjne przeprowadzane od dnia 1 marca do dnia 31 marca, albo do dnia 30 września – na postępowanie kwalifikacyjne przeprowadzane od dnia 1 października do dnia 31 października.
3. Po wydrukowaniu i podpisaniu wniosku, o którym mowa w ust. 2, lekarz przesyła go w formie papierowej do wojewody nie później, niż w terminie 3 dni od końcowego terminu złożenia wniosku w formie elektronicznej. W przypadku złożenia wniosku o rozpoczęcie szkolenia specjalizacyjnego w trybie rezydentury oraz wniosku o rozpoczęcie szkolenia specjalizacyjnego w trybie pozarezydenckim lekarz do wniosku dołącza oświadczenie, w którym wskazuje tryb odbywania szkolenia specjalizacyjnego w przypadku zakwalifikowania się na to szkolenie w dwóch trybach.
4. Lekarz ubiegający się o odbywanie szkolenia specjalizacyjnego może być w danym terminie dopuszczony do postępowania kwalifikacyjnego tylko w jednej dziedzinie medycyny i tylko w jednym województwie.
5. Wzór wniosku, o którym mowa w ust. 2, określa załącznik nr 7 do rozporządzenia.
6. Lekarz cudzoziemiec zamierzający wykonywać albo wykonujący zawód na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyłącznie w celu odbycia szkolenia podyplomowego lub uzyskania stopnia naukowego, posiadający wizę lub zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony przystępuje do postępowania kwalifikacyjnego obowiązującego obywateli polskich.
7. Wzór wniosku o rozpoczęcie szkolenia specjalizacyjnego przez lekarza cudzoziemca określa załącznik nr 8 do rozporządzenia.
8. Lekarz cudzoziemiec, o którym mowa w ust. 6, zakwalifikowany do odbywania szkolenia specjalizacyjnego występuje do ministra właściwego do spraw zdrowia z wnioskiem o wyrażanie zgody na odbycie tego szkolenia i określenie warunków finansowych jego odbywania w terminach do dnia 7 kwietnia – w przypadku postępowania kwalifikacyjnego przeprowadzanego w terminie od dnia 1 marca do dnia 31 marca, oraz do dnia 7 listopada – w przypadku postępowania kwalifikacyjnego przeprowadzanego w terminie od dnia 1 października do dnia 31 października.
9. Wzór wniosku, o którym mowa w ust. 8, określa załącznik nr 9 do rozporządzenia.
10. Lekarz będący żołnierzem w czynnej służbie wojskowej oraz pełniący służbę lub zatrudniony w podmiocie leczniczym utworzonym przez Ministra Obrony Narodowej składa wniosek o odbywanie szkolenia specjalizacyjnego w wybranej dziedzinie medycyny, o którym mowa w art. 16c ust. 1 ustawy, do Ministra Obrony Narodowej lub wyznaczonej przez niego jednostki organizacyjnej w formie wniosku elektronicznego, o którym mowa w art. 16c ust. 3 ustawy, w terminach określonych w ust. 2. Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
11. Wzór wniosku, o którym mowa w ust. 10, określa załącznik nr 10 do rozporządzenia.
12. Lekarz będący funkcjonariuszem w stosunku służby w jednostkach organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych albo zatrudniony na podstawie umowy o pracę albo umowy cywilnoprawnej, albo pełniący służbę w podmiocie leczniczym utworzonym przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych składa wniosek o odbywanie szkolenia specjalizacyjnego w wybranej dziedzinie medycyny, o którym mowa w art. 16c ust. 1 ustawy, do ministra właściwego do spraw wewnętrznych w formie wniosku elektronicznego, o którym mowa w art. 16c ust. 3 ustawy, w terminach określonych w ust. 2. Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
13. Wzór wniosku, o którym mowa w ust. 12, określa załącznik nr 11 do rozporządzenia.

§ 5.

1. Postępowanie kwalifikacyjne przeprowadza organ, o którym mowa w art. 16c ust. 8 ustawy, dwa razy w roku w terminach: od dnia 1 marca do dnia 31 marca oraz od dnia 1 października do dnia 31 października.
2. Maksymalna liczba punktów w postępowaniu konkursowym:
1) za LEP/LDEP albo LEK/LDEK wynosi 200 punktów;
2) za egzamin specjalizacyjny w zakresie odpowiedniej specjalizacji I lub II stopnia albo PES wynosi 200 punktów, przy czym punkty przyznaje się zgodnie z § 4 załącznika nr 12 do rozporządzenia;
3) punkty dodatkowe za:
a) posiadanie stopnia naukowego doktora nauk medycznych – 5 punktów,
b) co najmniej 3–letni okres zatrudnienia lub stosunku służbowego do dnia rozpoczęcia postępowania kwalifikacyjnego, w pełnym wymiarze czasu pracy w jednostce akredytowanej, zgodny z kierunkiem specjalizacji – 5 punktów, a w przypadku nauczycieli akademickich zatrudnionych w uczelniach medycznych lub innych uczelniach prowadzących działalność w dziedzinie nauk medycznych – dodatkowe 5 punktów,
c) publikacje, o których mowa w art. 16c ust. 10 pkt 2 i 3 ustawy – maksymalnie 5 punktów (po 0,5 punktu za udział w jednej publikacji);
4) w przypadku braku dokumentu potwierdzającego ocenę za test stanowiący część składową za egzamin w zakresie odpowiedniej specjalizacji I lub II stopnia – wynosi 140 punktów przyznanych lekarzowi za zaliczenie testu;
5) w przypadku braku dokumentu potwierdzającego uzyskanie oceny za egzamin w zakresie odpowiedniej specjalizacji I lub II stopnia – wynosi 140 punktów przyznanych lekarzowi za posiadanie specjalizacji I lub II stopnia.
3. W postępowaniu konkursowym uwzględnia się posiadanie tytułu specjalisty uzyskanego za granicą, który został uznany na podstawie odrębnych przepisów za równoważny z PES i przyznaje 140 punktów albo uwzględnia się wynik LEP/LDEP albo LEK/LDEK.
4. Postępowanie kwalifikacyjne przeprowadza się zgodnie z regulaminem postępowania kwalifikacyjnego, stanowiącym załącznik nr 12 do rozporządzenia.
5. W przypadku gdy lekarz nie ma dokumentu potwierdzającego uzyskanie oceny za egzamin w zakresie uzyskanej specjalizacji, organ, o którym mowa w art. 16c ust. 8 ustawy, weryfikuje jej brak w placówce, która wydała dokument potwierdzający uzyskanie tej specjalizacji.

§ 6.

1. Uwzględniając liczby miejsc szkoleniowych, a w przypadku, o którym mowa w § 4 ust. 3, również oświadczenia, o których mowa w tym przepisie, organ, o którym mowa w art. 16c ust. 8 ustawy, sporządza i zatwierdza listę lekarzy zakwalifikowanych do odbywania danego szkolenia specjalizacyjnego i listę lekarzy niezakwalifikowanych do odbywania danego szkolenia specjalizacyjnego. Listy zawierają imiona i nazwiska lekarzy. Lista lekarzy zakwalifikowanych do odbywania danego szkolenia specjalizacyjnego zawiera ponadto tryb odbywania tego szkolenia. Lista lekarzy niezakwalifikowanych do odbywania danego szkolenia specjalizacyjnego zawiera pouczenie dotyczące weryfikacji, o której mowa w art. 16c ust. 14 ustawy.
2. Zatwierdzone listy, o których mowa w ust. 1, po wprowadzeniu kodu w miejsce danych osobowych lekarza, udostępnia się na stronie internetowej organu, o którym mowa w ust. 1,oraz do wglądu w jego siedzibie.

§ 7.

1. Wojewoda kieruje lekarza do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w wybranej przez lekarza jednostce organizacyjnej, w ramach posiadanych przez nią wolnych miejsc szkoleniowych w danej dziedzinie medycyny, uwzględniając wynik postępowania kwalifikacyjnego, z wyjątkiem lekarzy zakwalifikowanych do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w trybie art. 16h ust. 2 pkt 1 i 5 ustawy, którzy zostają skierowani w pierwszej kolejności.
2. Jeżeli w wyniku postępowania kwalifikacyjnego do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w danej dziedzinie medycyny zakwalifikowało się co najmniej dwóch lekarzy deklarujących we wniosku jej odbywanie w trybie określonym w art. 16h ust. 2 pkt 3 ustawy, wojewoda może skierować do jednostki organizacyjnej, na jedno wolne miejsce szkoleniowe, tych lekarzy w liczbie umożliwiającej realizację programu specjalizacji, ustalonej przez kierującego komórką organizacyjną w jednostce organizacyjnej posiadającej akredytację do szkolenia specjalizacyjnego, na podstawie harmonogramu ich szkolenia opracowanego przez kierownika lub kierowników specjalizacji w porozumieniu z właściwym konsultantem wojewódzkim.
3. Lekarzowi, który został zakwalifikowany do odbywania szkolenia specjalizacyjnego, lekarzowi, o którym mowa w art. 16 ust. 4 ustawy, oraz lekarzowi cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 16h ust. 3 ustawy, wojewoda wydaje:
1) skierowanie do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w określonej jednostce organizacyjnej ze wskazaniem trybu i okresu jego odbywania;
2) kartę szkolenia specjalizacyjnego, której wzór jest określony w załączniku nr 13 do rozporządzenia;
3) indeks wykonanych zabiegów i procedur medycznych, w którym są potwierdzane nabyte w trakcie szkolenia specjalizacyjnego umiejętności praktyczne określone programem specjalizacji; wzór indeksu wykonanych zabiegów i procedur medycznych jest określony w załączniku nr 14 do rozporządzenia;
4) informację o obowiązującym programie specjalizacji;
5) informację o obowiązku niezwłocznego zawiadomienia wojewody o zaliczeniu szkolenia specjalizacyjnego przez kierownika specjalizacji albo przedłużeniu okresu trwania szkolenia specjalizacyjnego w przypadkach określonych w art. 16l ust. 1 i 2 ustawy.
4. Dokumenty, o których mowa w ust. 3, wojewoda wydaje lekarzowi zakwalifikowanemu do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w danym postępowaniu kwalifikacyjnym po przedstawieniu przez niego dokumentu „Prawo wykonywania zawodu lekarza” albo „Prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty” w terminie nie dłuższym niż 15 dni od dnia zakończenia danego postępowania kwalifikacyjnego, a w przypadku lekarzy korzystających:
1) z urlopu macierzyńskiego, przysługującego z art. 180, art. 182¹ ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.. 2) ) oraz art. 12 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 237, poz. 1654) lub
2) ze zwolnienia lekarskiego na podstawie art. 92 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy – w terminie późniejszym, bezpośrednio po ich zakończeniu.
5. Wydając skierowanie, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, dla lekarza, który zmienia tryb odbywania szkolenia specjalizacyjnego na rezydenturę, wojewoda określa datę zakończenia szkolenia specjalizacyjnego, uwzględniając przerwy w szkoleniu, o których mowa w art. 16l ustawy, które wystąpiły w dotychczas odbywanym szkoleniu.
6. Wojewoda przekazuje ministrowi właściwemu do spraw zdrowia listę lekarzy zakwalifikowanych w danym postępowaniu kwalifikacyjnym do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w ramach rezydentury, w terminie nie dłuższym niż do dnia 30 kwietnia – w przypadku postępowania kwalifikacyjnego przeprowadzanego w terminie od dnia 1 marca do dnia 31 marca oraz do dnia 30 listopada – w przypadku postępowania kwalifikacyjnego przeprowadzanego w terminie od dnia 1 października do dnia 31 października.
7. Wojewoda przekazuje ministrowi właściwemu do spraw zdrowia listę lekarzy zakwalifikowanych w danym postępowaniu kwalifikacyjnym do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w ramach niewykorzystanych miejsc szkoleniowych objętych rezydenturą, o których mowa w art. 16e ust. 3 i 4 ustawy, w terminie nie dłuższym niż do dnia 30 czerwca – w przypadku postępowania kwalifikacyjnego przeprowadzanego w terminie od dnia 1 marca do dnia 31 marca, oraz do dnia 31 stycznia następnego roku – w przypadku postępowania kwalifikacyjnego przeprowadzanego w terminie od dnia 1 października do dnia 31 października.
8. Listy, o których mowa w ust. 6 i 7, zawierają: imię i nazwisko lekarza, uzyskany w danym postępowaniu kwalifikacyjnym wynik wyrażony w procentach, miejsce zajęte na liście rankingowej w danej dziedzinie medycyny, nazwę specjalizacji oraz nazwę i adres jednostki, do której lekarz otrzymał skierowanie, o którym mowa w ust. 3 pkt 1.
9. Wojewoda informuje ministra właściwego do spraw zdrowia o wyniku postępowania kwalifikacyjnego cudzoziemców, o których mowa w § 4 ust. 6, w terminie nie dłuższym niż do dnia 15 kwietnia – w przypadku postępowania kwalifikacyjnego przeprowadzanego w terminie od dnia 1 marca do dnia 31 marca, oraz do dnia 15 listopada – w przypadku postępowania kwalifikacyjnego przeprowadzanego w terminie od dnia 1 października do dnia 31 października.
10. Minister właściwy do spraw zdrowia wydaje decyzję w sprawie odbywania specjalizacji przez cudzoziemców, o których mowa § 4 ust. 6,w terminie nie dłuższym niż do dnia 15 maja – w przypadku postępowania kwalifikacyjnego przeprowadzanego w terminie od dnia 1 marca do dnia 31 marca, oraz do dnia 15 grudnia – w przypadku postępowania kwalifikacyjnego przeprowadzanego w terminie od dnia 1 października do dnia 31 października.
11. Wojewoda kieruje lekarza cudzoziemca, o którym mowa w ust. 10, do odbycia szkolenia specjalizacyjnego, w terminie nie dłuższym niż do dnia 31 maja – w przypadku postępowania kwalifikacyjnego przeprowadzanego w terminie od dnia 1 marca do dnia 31 marca, oraz do dnia 31 grudnia – w przypadku postępowania kwalifikacyjnego przeprowadzanego w terminie od dnia 1 października do dnia 31 października, po przedstawieniu przez niego zgody ministra właściwego do spraw zdrowia, o której mowa w § 4 ust. 8.
12. W przypadku zmiany statusu prawnego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej cudzoziemca, o którym mowa w § 4 ust. 6, wojewoda właściwy ze względu na miejsce odbywania szkolenia specjalizacyjnego informuje o tym fakcie ministra właściwego do spraw zdrowia niezwłocznie po powzięciu takiej informacji.

§ 8.

1. Lekarz będący żołnierzem w czynnej służbie wojskowej oraz pełniący służbę lub zatrudniony w podmiocie leczniczym utworzonym przez Ministra Obrony Narodowej, jest kierowany do odbywania szkolenia specjalizacyjnego zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 16x ust. 2 ustawy.
2. Lekarz będący funkcjonariuszem w stosunku służby w jednostkach organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych albo zatrudniony na podstawie umowy o pracę albo umowy cywilnoprawnej, albo pełniący służbę w podmiocie leczniczym, utworzonym przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych jest kierowany do odbywania szkolenia specjalizacyjnego zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 16x ust. 3 ustawy.
3. Lekarz będący funkcjonariuszem Służby Więziennej lub zatrudniony w podmiocie leczniczym, utworzonym przez Ministra Sprawiedliwości lub organy Służby Więziennej jest kierowany do odbywania szkolenia specjalizacyjnego zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 16x ust. 4 ustawy.

§ 9.

1. Jednostka organizacyjna posiadająca wolne miejsca szkoleniowe w danej dziedzinie medycyny, umożliwia odbywanie szkolenia specjalizacyjnego lekarzowi skierowanemu do jego odbywania w tej jednostce.
2. Lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne w przypadku likwidacji jednostki organizacyjnej, w której odbywa szkolenie, bądź zaprzestania spełniania przez jednostkę wymagań, o których mowa w art. 19f ust. 2 ustawy, jest kierowany przez wojewodę, w pierwszej kolejności, do kontynuowania szkolenia specjalizacyjnego w innej jednostce organizacyjnej, w ramach posiadanych przez nią wolnych miejsc szkoleniowych.
3. Po podjęciu przez organ założycielski uchwały o likwidacji podmiotu leczniczego zatrudniającego lekarzy odbywających szkolenie specjalizacyjne w trybie rezydentury podmiot ten jest obowiązany do:
1) wypowiedzenia umów, o których mowa w art.16j ust. 2 i art. 16k ust. 2 ustawy, z zachowaniem 3–miesięcznego okresu wypowiedzenia;
2) zawiadomienia wojewody w terminie 7 dni o tym fakcie, celem skierowania lekarzy odbywających szkolenie specjalizacyjne w trybie rezydentury do innych jednostek uprawnionych do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego.
4. W szczególnie uzasadnionym przypadku wojewoda może, na wniosek lekarza odbywającego szkolenie specjalizacyjne, skierować go do innej jednostki organizacyjnej posiadającej akredytację do tego szkolenia oraz wolne miejsce szkoleniowe.
5. Jeżeli jednostka organizacyjna, o której mowa w ust. 2 i 4, znajduje się na obszarze innego województwa, zmiana miejsca szkolenia specjalizacyjnego następuje po wyrażeniu zgody przez właściwego wojewodę oraz właściwego konsultanta wojewódzkiego województwa, na którego obszarze lekarz ma kontynuować odbywanie tego szkolenia.
6. W przypadku, o którym mowa w ust. 5, wojewoda, o którym mowa w ust. 5, wydaje lekarzowi skierowanie do odbywania szkolenia specjalizacyjnego oraz sporządza aneks do karty szkolenia specjalizacyjnego na podstawie dokumentów przekazanych przez wojewodę, na obszarze którego lekarz odbywał dotychczas szkolenie specjalizacyjne.
7. Lekarz, który odbywa szkolenie specjalizacyjne w trybie rezydentury, może zmienić miejsce odbywania szkolenia specjalizacyjnego nie wcześniej niż po upływie jednego roku, chyba że jednostka organizacyjna, w której lekarz odbywa szkolenie specjalizacyjne, uległa likwidacji lub przestała spełniać wymagania, o których mowa w art. 19f ust. 2 ustawy.
8. Lekarz zmieniający miejsce odbywania szkolenia specjalizacyjnego jest obowiązany do zmiany kierownika specjalizacji, którym staje się lekarz specjalista w podmiocie aktualnie prowadzącym szkolenie specjalizacyjne.
9. W przypadku nieprzyjęcia lekarza skierowanego do odbywania szkolenia specjalizacyjnego przez jednostkę posiadającą wolne miejsca szkoleniowe, wojewoda występuje do dyrektora Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, zwanego dalej „CMKP”, z wnioskiem o zmniejszenie liczby miejsc szkoleniowych, o którym mowa w art. 19f ust. 13 ustawy.

§ 10.

1. Umowa o pracę w ramach rezydentury jest zawierana na podstawie skierowania, o którym mowa w § 7 ust. 3 pkt 1.
2. W przypadku przedłużenia okresu trwania szkolenia specjalizacyjnego w ramach rezydentury, o którym mowa w art. 16l ustawy, jednostka organizacyjna prowadząca szkolenie specjalizacyjne zawiera z lekarzem umowę o pracę na czas określony, odpowiadający sumie okresów przedłużających szkolenie specjalizacyjne, o czym lekarz zawiadamia właściwego wojewodę.
3. W przypadku niezrealizowania szkolenia specjalizacyjnego w terminie, na jaki została zawarta umowa o pracę w ramach rezydentury, lekarz może kontynuować odbywanie tego szkolenia jedynie w trybie określonym w art. 16h ust. 2 ustawy, z zastrzeżeniem art. 16o ust. 1, po uzyskaniu zgody wojewody, o której mowa w art.16l ust. 3 ustawy.

§ 11.

O rozpoczęciu szkolenia specjalizacyjnego przez lekarza wojewoda powiadamia CMKP, okręgową izbę lekarską, zwaną dalej „OIL”, której lekarz jest członkiem, a w przypadku lekarza, o którym mowa w § 4 ust. 6, także ministra właściwego do spraw zdrowia.

§ 12.

1. Lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne realizuje wszystkie elementy programu specjalizacji, z zastrzeżeniem art. 16 ust. 7 i 9 oraz art. 16m ust. 12 ustawy.
2. Karta szkolenia specjalizacyjnego z wymaganymi wpisami oraz indeks wykonanych zabiegów i procedur medycznych z potwierdzeniami i zaliczeniami, zgodnie z wymogami odpowiedniego programu specjalizacji, stanowią dowód odbycia szkolenia specjalizacyjnego.
3. Lekarz, w terminie 7 dni od dnia zaliczenia szkolenia specjalizacyjnego przez kierownika specjalizacji, zawiadamia kierownika jednostki szkolącej oraz właściwego wojewodę o zakończeniu tego szkolenia.
4. Lekarz zawiadamia o każdorazowym przedłużeniu okresu odbywania szkolenia specjalizacyjnego właściwego wojewodę.
5. Jednostka prowadząca szkolenie specjalizacyjne umożliwia lekarzowi odbywającemu szkolenie specjalizacyjne realizację wszystkich elementów programu specjalizacji w ramach czasu trwania danej specjalizacji.
6. Jednostka prowadząca szkolenie specjalizacyjne wydaje lekarzowi skierowanie do odbycia danego elementu programu specjalizacji, o którym mowa w ust. 5, realizowanego w innej jednostce.

§ 13.

1. Formy specjalistycznego szkolenia teoretycznego i praktycznego oraz sposoby ich prowadzenia określone w programie specjalizacji obejmują w szczególności:
1) kurs specjalizacyjny wprowadzający do odbywania danego szkolenia specjalizacyjnego, obejmujący w szczególności:
a) podstawy dobrej praktyki lekarskiej, w tym zasady praktyki opartej na rzetelnych i aktualnych publikacjach,
b) podstawy farmakoekonomiki,
c) formalnoprawne podstawy doskonalenia zawodowego lekarzy,
d) podstawy onkologii,
e) wprowadzenie do przedmiotów klinicznych objętych programem danego szkolenia specjalizacyjnego,
f) zagadnienia bezpieczeństwa w opiece zdrowotnej dotyczące bezpieczeństwa pacjentów i lekarzy;
2) kursy specjalizacyjne właściwe dla danej specjalizacji obejmujące zakres wiedzy określonej w programie danej specjalizacji;
3) jednolity dla wszystkich specjalności, z wyjątkiem szkolenia specjalizacyjnego w dziedzinie medycyny ratunkowej, kurs w zakresie ratownictwa medycznego;
4) jednolity dla wszystkich specjalizacji, z wyjątkiem szkolenia specjalizacyjnego w dziedzinie zdrowia publicznego, kurs specjalizacyjny w zakresie zdrowia publicznego – zakończony kolokwium, obejmujący w szczególności:
a) orzecznictwo lekarskie,
b) promocję i profilaktykę zdrowotną,
c) epidemiologię,
d) bioetykę,
e) organizację i ekonomikę zdrowia;
5) jednolity dla wszystkich specjalności kurs w zakresie prawa medycznego - zakończony kolokwium;
6) szkolenie i uczestniczenie w wykonywaniu oraz wykonanie w ustalonej liczbie określonych zabiegów lub procedur medycznych:
a) wykonywanych z asystą lub pod nadzorem kierownika specjalizacji albo lekarza specjalisty przez niego wyznaczonego – oznaczonych kodem „A”,
b) w których lekarz uczestniczy jako pierwsza asysta – oznaczonych kodem „B”;
7) staże kierunkowe właściwe dla danej specjalizacji obejmujące zakres wiedzy i umiejętności praktycznych określonych w programie danej specjalizacji;
8) pełnienie dyżurów medycznych określonych w programie danej specjalizacji lub pracę w systemie zmianowym lub równoważnym czasie pracy, w maksymalnym czasie pracy dopuszczonym w przepisach o działalności leczniczej, o ile program specjalizacji przewiduje pełnienie dyżurów;
9) samokształcenie, w tym napisanie pracy naukowej, opublikowanej w recenzowanym czasopiśmie medycznym, której lekarz jest autorem lub współautorem lub pracy poglądowej – na temat objęty programem specjalizacji.
2. Lekarz, który w ramach danej specjalizacji odbył i zaliczył kurs, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, nie jest obowiązany do jego odbycia i zaliczenia w trakcie realizacji kolejnej specjalizacji, jeżeli okres od jego zaliczenia do rozpoczęcia kolejnej specjalizacji jest nie dłuższy niż 7 lat.

§ 14.

Sprawdzanie wiedzy teoretycznej i umiejętności praktycznych nabytych w trakcie realizacji programu specjalizacji obejmuje:
1) złożenie kolokwiów cząstkowych z zakresu wiedzy teoretycznej i zaliczenie sprawdzianów z umiejętności praktycznych potwierdzonych wykonanymi samodzielnie przez lekarza zabiegami i procedurami medycznymi;
2) złożenie kolokwium z zakresu wiedzy teoretycznej i zaliczenie sprawdzianu z umiejętności praktycznych potwierdzonych wykonanymi samodzielnie przez lekarza zabiegami i procedurami medycznymi, objętych programem stażu kierunkowego;
3) złożenie sprawdzianu z zakresu określonego programem kursu szkoleniowego;
4) ocenę pracy, o której mowa w § 13 ust. 1 pkt 9.

§ 15.

1. W ramach realizacji szczegółowego planu szkolenia specjalizacyjnego, o którym mowa w art. 16m ust. 7 ustawy, kierownik specjalizacji:
1) kieruje do odbycia modułu podstawowego oraz modułu specjalistycznego;
2) kieruje do odbycia staży kierunkowych, o których mowa w art. 16f ust. 3 ustawy;
3) kieruje lekarza na kursy szkoleniowe;
4) występuje do pracodawcy lekarza odbywającego szkolenie specjalizacyjne lub odpowiednio kierownika studium doktoranckiego z wnioskiem o udzielenie mu urlopu szkoleniowego albo odpowiednio o zwolnienie go z obowiązku uczestniczenia w zajęciach programowych w ramach studiów doktoranckich, w celu odbycia modułu podstawowego, staży kierunkowych i kursów określonych w programie specjalizacji;
5) wyznacza lekarzowi pacjentów do prowadzenia;
6) ustala harmonogram dyżurów, o których mowa w art. 16f ust. 3 pkt 2 lit. h ustawy, w porozumieniu z kierownikiem jednostki szkolącej, oraz decyduje o dopuszczeniu lekarza do samodzielnego pełnienia dyżuru;
7) ocenia przygotowane przez lekarza opracowania teoretyczne objęte programem specjalizacji: pracę naukową lub poglądową;
8) przeprowadza sprawdziany z nabytych przez lekarza umiejętności praktycznych;
9) przeprowadza kolokwia i sprawdziany przewidziane do zaliczenia przez kierownika specjalizacji w programie specjalizacji;
10) potwierdza w indeksie wykonanych zabiegów i procedur medycznych uczestniczenie w wykonywaniu oraz wykonanie określonych zabiegów i procedur medycznych, w liczbie ustalonej w programie specjalizacji;
11) potwierdza zaliczenie szkolenia specjalizacyjnego niezwłocznie po jego zakończeniu;
12) informuje pracodawcę lekarza odbywającego szkolenie specjalizacyjne oraz wojewodę o odbyciu tego szkolenia zgodnie z programem specjalizacji oraz o terminie jego zakończenia, w terminie 7 dni od dnia potwierdzenia tego faktu w karcie szkolenia specjalizacyjnego.
2. W czasie odbywania modułu podstawowego lub stażu kierunkowego funkcję kierownika specjalizacji obejmującą realizację zadań wymienionych w ust. 1 pkt 2–6 i 8–10 pełni lekarz wyznaczony przez kierownika jednostki organizacyjnej, w której lekarz odbywa moduł podstawowy lub staż kierunkowy. Lekarz ten potwierdza odbycie modułu podstawowego lub stażu kierunkowego zgodnie z programem specjalizacji i dokonuje zaliczenia modułu podstawowego lub stażu kierunkowego w formie określonej w programie specjalizacji.
3. W przypadku gdy lekarzowi odbywającemu szkolenie specjalizacyjne, z uwzględnieniem art. 16l ustawy, pozostał do wykorzystania urlop wypoczynkowy, kierownik specjalizacji może potwierdzić odbycie szkolenia zgodnie z programem specjalizacji w karcie szkolenia specjalizacyjnego nie wcześniej niż z dniem poprzedzającym rozpoczęcie tego urlopu.
4. Informację o uznaniu lekarzowi stażów lub szkoleń oraz o skróceniu okresu trwania szkolenia specjalizacyjnego odbywanego na zasadach określonych w art. 16h ust. 1 ustawy, dyrektor CMKP przekazuje niezwłocznie przed zakończeniem skróconego szkolenia specjalizacyjnego podmiotowi zatrudniającemu lekarza, któremu skrócono okres trwania szkolenia specjalizacyjnego, celem odpowiednio wcześniejszego rozwiązania umowy o pracę zawartej na okres odbywania tego szkolenia.
5. Lekarz zakwalifikowany do odbywania szkolenia specjalizacyjnego lub odbywający to szkolenie zgodnie z programem specjalizacji obowiązującym lekarzy nieposiadających odpowiedniej specjalizacji, który w okresie postępowania kwalifikacyjnego lub w okresie po zakończeniu postępowania kwalifikacyjnego a przed rozpoczęciem szkolenia specjalizacyjnego lub w okresie odbywania tego szkolenia uzyskał tytuł specjalisty w odpowiedniej dziedzinie medycyny, może wystąpić do wojewody z wnioskiem o zmianę dotychczasowego programu specjalizacji na program obowiązujący lekarzy posiadających tytuł specjalisty w odpowiedniej dziedzinie medycyny.
6. Lekarz, o którym mowa w ust. 5, może wystąpić do dyrektora CMKP z wnioskiem o uznanie elementów programu specjalizacji, o których mowa w art. 16m ust. 8 ustawy, zrealizowanych przed rozpoczęciem szkolenia specjalizacyjnego po zmianie programu specjalizacji, o której mowa w ust. 5 – w trybie art. 16m ust. 12 ustawy.
7. Lekarz, który odbył określony moduł podstawowy i uzyskał jego zaliczenie w ramach danego szkolenia specjalizacyjnego, nie jest obowiązany do jego ponownego odbywania w przypadku zakwalifikowania się do odbywania innego szkolenia specjalizacyjnego, którego program specjalizacji przewiduje odbycie i zaliczenie tego samego modułu podstawowego.

§ 16.

1. Lekarz składa do dyrektora CMKP wniosek, o którym mowa w art. 16m ust. 8 i 10 ustawy, zawierający:
1) imię i nazwisko oraz adres korespondencyjny lekarza;
2) numer prawa wykonywania zawodu;
3) określenie przedmiotu wniosku: uznanie i skrócenie okresu odbywanego szkolenia specjalizacyjnego lub uznanie staży i kursów, o których mowa w art. 16m ust. 8 i 10 ustawy za równoważne ze zrealizowaniem elementów określonych w programie specjalizacji;
4) informacje o aktualnym miejscu zatrudnienia lekarza;
5) termin zakwalifikowania do odbywania szkolenia specjalizacyjnego;
6) imię i nazwisko oraz adres korespondencyjny kierownika specjalizacji;
7) informacje na temat odbytych elementów programu specjalizacji będących przedmiotem wniosku;
8) wskazanie wnioskowanego wymiaru skrócenia okresu odbywanego szkolenia specjalizacyjnego.
2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, lekarz dołącza:
1) dokumenty potwierdzające odbycie elementów programu specjalizacji będących przedmiotem wniosku, zawierające informacje dotyczące terminu i miejsca odbycia danego szkolenia, trybu jego realizacji, zakresu oraz programu zrealizowanego szkolenia, wraz z wykazem zabiegów i procedur medycznych, które lekarz wykonywał lub w nich uczestniczył, z podaniem ich liczby;
2) poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię prawa wykonywania zawodu;
3) poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię dyplomu posiadanej specjalizacji;
4) poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię karty szkolenia specjalizacyjnego;
5) opinię kierownika specjalizacji potwierdzającą wiedzę i umiejętności lekarza w zakresie zrealizowanych elementów programu specjalizacji będących przedmiotem wniosku;
6) zaświadczenie wydane przez podmiot zatrudniający lekarza w okresie realizacji elementów programu specjalizacji będących przedmiotem wniosku, zawierające informacje o wymiarze zatrudnienia oraz ewentualnych nieobecnościach lekarza.
3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, może zostać złożony z wykorzystaniem formularza opublikowanego w Biuletynie Informacji Publicznej CMKP.

§ 17.

1. Dyrektor CMKP sprawdza wnioski, o których mowa w § 16, pod względem formalnym.
2. W przypadku stwierdzenia braków formalnych, lekarz jest wzywany do ich usunięcia w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Po bezskutecznym upływie tego terminu wniosek jest pozostawiany bez rozpoznania.
3. Dyrektor CMKP ustala termin i miejsce posiedzenia zespołu, o którym mowa w art. 16m ust. 12 i 13 ustawy, i przekazuje przewodniczącemu zespołu wniosek spełniający wymogi formalne wraz z dokumentami lekarza i drukiem protokołu, o którym mowa w ust. 4.
4. Zespół, o którym mowa w art. 16m ust. 12 i 13 ustawy, wyraża w protokole merytoryczną opinię w sprawie uznania albo odmowy uznania lekarzowi odbytych w kraju lub za granicą przed rozpoczęciem szkolenia specjalizacyjnego staży i szkoleń za równoważne ze zrealizowaniem odpowiednich elementów programu specjalizacji, z określeniem proponowanego czasu skrócenia okresu odbywania szkolenia specjalizacyjnego lub odpowiednio uznania albo odmowy uznania lekarzowi do okresu odbywania szkolenia specjalizacyjnego staży i szkoleń zrealizowanych za granicą w okresie aktualnie odbywanego szkolenia specjalizacyjnego.
5. W przypadku gdy opinia zespołu ekspertów jest negatywna, zespół w protokole uzasadnia merytorycznie swoje stanowisko w odniesieniu do przedstawionych we wniosku elementów programu specjalizacji.
6. Zespół ekspertów przekazuje do dyrektora CMKP dokumentację lekarza wraz z protokołem, o którym mowa w ust. 4, w terminie 7 dni od dnia posiedzenia zespołu.
7. Decyzje, o których mowa w art. 16m ust. 12 i 13 ustawy, wydane na podstawie opinii, o których mowa w ust. 4, dyrektor CMKP przekazuje niezwłocznie lekarzowi oraz właściwemu wojewodzie.

§ 18.

1. Lekarz posiadający stopień naukowy doktora habilitowanego, o którym mowa w art. 16 ust. 4 i 6 ustawy, który zrealizował moduł podstawowy lub uzyskał specjalizację II stopnia lub tytuł specjalisty w dziedzinie odpowiadającej modułowi podstawowemu, na wniosek kierownika specjalizacji, może mieć uznany dorobek naukowy i zawodowy za równoważny ze zrealizowaniem przez niego w całości modułu specjalistycznego pod warunkiem, że okres i wymiar wykonywania przez lekarza czynności naukowych i zawodowych będących przedmiotem oceny dorobku naukowego i zawodowego nie będzie krótszy niż okres i wymiar realizacji danego modułu specjalistycznego.
2. Lekarz posiadający stopień naukowy doktora habilitowanego, o którym mowa w art. 16 ust. 4 i 6 ustawy, który zrealizował moduł podstawowy lub uzyskał specjalizację II stopnia lub tytuł specjalisty w dziedzinie odpowiadającej modułowi podstawowemu, na wniosek kierownika specjalizacji, może mieć uznany dorobek naukowy i zawodowy za równoważny ze zrealizowaniem przez niego w części modułu specjalistycznego pod warunkiem, że łączny okres i wymiar wykonywania przez lekarza czynności naukowych i zawodowych będących przedmiotem oceny dorobku naukowego i zawodowego oraz okres modułu specjalistycznego pozostały do odbycia nie będzie krótszy niż okres i wymiar realizacji danego modułu specjalistycznego.
3. Lekarz, o którym mowa w ust. 1 i 2, składa do wojewody wniosek o odbywanie specjalizacji, zawierający dane, o których mowa w art. 16c ust. 2 ustawy.

§ 19.

1. Wniosek kierownika specjalizacji, o którym mowa w § 18, zawiera:
1) imię i nazwisko oraz adres korespondencyjny lekarza;
2) numer prawa wykonywania zawodu;
3) określenie przedmiotu wniosku;
4) informacje o aktualnym miejscu zatrudnienia lekarza;
5) termin zakwalifikowania do odbywania szkolenia specjalizacyjnego;
6) imię i nazwisko oraz adres korespondencyjny kierownika specjalizacji;
7) informacje o przebiegu działalności naukowej i zawodowej lekarza;
8) informację o posiadanym stopniu naukowym;
9) informację o posiadanych tytułach specjalisty lub specjalizacjach II stopnia w dziedzinie odpowiadającej modułowi podstawowemu, o którym mowa w art. 16 ust. 2 pkt 1 ustawy.
2. Do wniosku kierownika specjalizacji, o którym mowa w § 18, dołącza się dokumenty, o których mowa w § 16 ust. 2 pkt 1–4, oraz inne dokumenty potwierdzające przebieg działalności naukowej i zawodowej lekarza, uwzględniające w szczególności osiągnięcia z zakresu dziedziny, której dotyczy wniosek. Wniosek może zostać złożony z wykorzystaniem formularza opublikowanego w Biuletynie Informacji Publicznej CMKP.
3. Dyrektor CMKP sprawdza wniosek kierownika specjalizacji, o którym mowa w § 18, i dokumenty, o których mowa w ust 2, pod względem formalnym.
4. W przypadku stwierdzenia braków formalnych wniosku kierownika specjalizacji, o którym mowa w § 18, wzywa się do ich usunięcia w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Po bezskutecznym upływie tego terminu wniosek jest pozostawiany bez rozpoznania.
5. Dyrektor CMKP ustala termin i miejsce posiedzenia zespołu, o którym mowa w art. 16 ust. 7 ustawy, i przekazuje przewodniczącemu zespołu wnioski spełniające wymogi formalne wraz z dokumentami i drukiem protokołu.
6. Zespół, o którym mowa w art. 16 ust. 7 ustawy, wyraża w protokole opinię merytoryczną w sprawie uznania albo odmowy uznania lekarzowi dorobku naukowego i zawodowego za równoważny ze zrealizowaniem przez niego w części albo w całości modułu specjalistycznego.
7. Decyzję, o której mowa w art. 16 ust. 7 ustawy, wydaną na podstawie opinii, o której mowa w ust. 6, dyrektor CMKP przekazuje niezwłocznie lekarzowi oraz właściwemu wojewodzie.
8. W przypadku gdy wniosek kierownika specjalizacji, o którym mowa w § 18, dotyczy uznania dorobku naukowego i zawodowego za równoważny ze zrealizowaniem modułu specjalistycznego w całości, a z opinii zespołu wynika, że przedstawiony przez lekarza dorobek nie może zostać uznany za równoważny ze zrealizowaniem przez niego w całości modułu specjalistycznego, zespół ekspertów w protokole uzasadnia merytorycznie swoje stanowisko wraz ze wskazaniem elementów programu specjalizacji, które pozostały do zrealizowania.
9. Zespół ekspertów zwraca do CMKP dokumentację lekarza w ciągu 7 dni od dnia posiedzenia zespołu.

§ 20.

1. Jeżeli dotychczasowe przepisy nie przewidywały uzyskiwania tytułu specjalisty w określonej dziedzinie medycyny, konsultant krajowy w danej dziedzinie lub w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie ma powołanego konsultanta, może wystąpić do ministra właściwego do spraw zdrowia, za pośrednictwem dyrektora CMKP, z wnioskiem o uznanie dotychczasowego dorobku naukowego i zawodowego lekarza za równoważny ze zrealizowaniem szczegółowego programu właściwej specjalizacji i dopuszczenie tego lekarza do PES, zwanym dalej „wnioskiem o uznanie dotychczasowego dorobku naukowego i zawodowego lekarza”, zawierającym:
1) imię i nazwisko oraz adres korespondencyjny lekarza;
2) numer prawa wykonywania zawodu;
3) określenie przedmiotu wniosku;
4) informacje o aktualnym miejscu zatrudnienia lekarza;
5) informacje o przebiegu działalności naukowej i zawodowej lekarza, uwzględniające w szczególności osiągnięcia z zakresu dziedziny, której dotyczy wniosek;
6) informację o posiadanym stopniu naukowym;
7) informację o posiadanych tytułach specjalisty lub specjalizacjach.
2. Do wniosku o uznanie dotychczasowego dorobku naukowego i zawodowego lekarza dołącza się dokumenty, o których mowa w § 16 ust. 2 pkt 1–3, oraz inne dokumenty potwierdzające przebieg działalności naukowej i zawodowej lekarza, uwzględniające w szczególności osiągnięcia z zakresu dziedziny, której dotyczy wniosek. Wniosek może zostać złożony z wykorzystaniem formularza opublikowanego w Biuletynie Informacji Publicznej CMKP.
3. Dyrektor CMKP sprawdza wniosek o uznanie dotychczasowego dorobku naukowego i zawodowego lekarza i dokumenty, o których mowa w ust. 2, pod względem formalnym.
4. W przypadku stwierdzenia braków formalnych wniosku o uznanie dotychczasowego dorobku naukowego i zawodowego lekarza, wzywa się do ich usunięcia w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Po bezskutecznym upływie tego terminu wniosek o uznanie dotychczasowego dorobku naukowego i zawodowego lekarza jest pozostawiany bez rozpoznania.
5. Dyrektor CMKP ustala termin i miejsce posiedzenia zespołu, o którym mowa w art. 16 ust. 8 ustawy, i przekazuje przewodniczącemu zespołu wnioski spełniające wymogi formalne wraz z dokumentami i drukiem protokołu, o którym mowa w ust. 6.
6. Zespół, o którym mowa w art. 16 ust. 7 ustawy, wyraża w protokole merytoryczną opinię w sprawie uznania albo odmowy uznania lekarzowi dorobku zawodowego i naukowego w nowej dziedzinie medycyny nieobjętej systemem szkolenia specjalizacyjnego za równoważny z odbytym szkoleniem specjalizacyjnym i zwraca do CMKP dokumentację lekarza w ciągu 7 dni od dnia posiedzenia zespołu.
7. Dyrektor CMKP na podstawie opinii, o której mowa w ust. 6, wnioskuje do ministra właściwego do spraw zdrowia o wydanie decyzji o uznaniu albo odmowie uznania lekarzowi dorobku zawodowego i naukowego w nowej dziedzinie medycyny oraz o dopuszczeniu do PES.
8. Minister właściwy do spraw zdrowia na podstawie wniosku, o którym mowa w ust. 7, wydaje decyzję o uznaniu albo odmowie uznania lekarzowi dorobku zawodowego i naukowego w nowej dziedzinie medycyny oraz, w przypadku uznania dorobku, również o dopuszczeniu do PES. Kopię decyzji, wraz z dokumentacją lekarza, minister właściwy do spraw zdrowia przekazuje do CMKP.
9. Zespół, o którym mowa w art. 16 ust. 7 ustawy, zbiera się raz na kwartał, chyba że nie został złożony żaden wniosek. Przepis stosuje się do zespołu, o którym mowa w art. 16m ust. 12 i 13 ustawy.

§ 21.

1. Dyrektor CMKP skreśla lekarza z rejestru, o którym mowa w art. 16p ust. 1 ustawy, na podstawie wydanej przez wojewodę, Ministra Obrony Narodowej albo ministra właściwego do spraw wewnętrznych decyzji o skreśleniu lekarza z rejestru lekarzy odbywających szkolenie specjalizacyjne na obszarze danego województwa.
2. Wojewoda, Minister Obrony Narodowej albo minister właściwy do spraw wewnętrznych powiadamia o wydanej przez siebie decyzji dyrektora CMKP, lekarza oraz jego kierownika specjalizacji a także odpowiednio właściwą OIL albo Wojskową Izbę Lekarską, a w przypadku lekarza odbywającego szkolenie specjalizacyjne w trybie rezydentury oraz lekarza, o którym mowa w § 4 ust. 6, również ministra właściwego do spraw zdrowia.

§ 22.

1. Lekarz składa zgłoszenie do PES w formie wniosku elektronicznego, o którym mowa w art. 16r ust. 4 ustawy, w terminie do dnia:
1) 31 lipca dla sesji egzaminacyjnej przeprowadzanej w terminie od dnia 1 października do dnia 30 listopada;
2) 31 grudnia dla sesji egzaminacyjnej przeprowadzanej w terminie od dnia 1 marca do dnia 30 kwietnia.
2. Lekarz przed przystąpieniem do PES po raz pierwszy w danej dziedzinie medycyny, składa do podmiotów, o których mowa w art. 16r ust. 1–3 ustawy, następujące dokumenty:
1) wniosek w formie papierowej, o którym mowa w art. 16r ust. 4 ustawy;
2) szczegółowy plan albo indywidualny harmonogram odbywania szkolenia specjalizacyjnego;
3) wypełnioną kartę szkolenia specjalizacyjnego wraz dokumentami potwierdzającymi odbycie elementów programu specjalizacji nie potwierdzonych w karcie szkolenia specjalizacyjnego;
4) indeks wykonanych zabiegów i procedur medycznych;
5) opinię, o której mowa w art. 16m ust. 7 pkt 5 ustawy;
6) pracę, o której mowa w § 13 ust. 1 pkt 9.
3. Lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne w trybie rezydentury składa podmiotom, o których mowa w art. 16r ust. 1–3 ustawy, poza dokumentami wymienionymi w ust. 2, kopię świadectwa pracy z ostatnio zatrudniającej go jednostki. Lekarz, któremu przedłużono umowę o pracę na podstawie art. 177 § 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, lub lekarz, który uzyskał zaliczenie szkolenia specjalizacyjnego na podstawie § 15 ust. 3, składa kopię świadectwa pracy niezwłocznie po rozwiązaniu umowy o pracę.
4. Dokumenty, o których mowa w ust. 2 i 3, lekarz składa do dnia:
1) 31 lipca dla sesji egzaminacyjnej przeprowadzanej w terminie 1 października – 30 listopada;
2) 31 grudnia dla sesji egzaminacyjnej przeprowadzanej w terminie 1 marca – 30 kwietnia.
5. Podmioty, o których mowa w art. 16r ust. 1–3 ustawy, weryfikują, czy dokumenty, o których mowa w ust. 2 i 3, spełniają warunki formalne. W przypadku stwierdzenia braków formalnych, lekarz jest wzywany do ich usunięcia w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Po bezskutecznym upływie tego terminu wniosek jest pozostawiany bez rozpoznania.
6. Podmioty, o których mowa w art. 16r ust. 1–3 ustawy, po stwierdzeniu, że dokumenty, o których mowa w ust. 2 i 3, spełniają warunki formalne, przekazują je do Centrum Egzaminów Medycznych, zwanego dalej „CEM”, nie później niż w terminie 14 dni od upływu terminów wskazanych w ust. 4, z zastrzeżeniem ust. 5. Podmioty te zawiadamiają CEM także o liczbie przyjętych zgłoszeń oraz przekazują listę lekarzy, których dokumenty nie zostały przyjęte.
7. W przypadku gdy lekarz złoży zgłoszenie w formie wniosku elektronicznego, a nie złoży dokumentów, o których mowa w ust. 2 i 3, CEM zawiadamia lekarza o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania.
8. Lekarz, który zamierza przedstawić dyrektorowi CEM dokument potwierdzający złożenie z wynikiem pozytywnym egzaminu organizowanego przez europejskie towarzystwo naukowe, wskazany w przepisach w sprawie wykazu egzaminów organizowanych przez europejskie towarzystwa naukowe równoważnych z PES oraz wykazu dokumentów potwierdzających złożenie takich egzaminów, składa do dyrektora CEM pisemne oświadczenie o rezygnacji z udziału w PES w danej sesji egzaminacyjnej. Oświadczenie powinno zawierać informację o rezygnacji z całości albo części PES, ze wskazaniem tej części.
9. Po otrzymaniu przez CEM dokumentów, o których mowa w ust. 2 i 3, CEM przekazuje je do właściwej PKE.
10. PKE weryfikuje dokumenty pod względem spełnienia przez lekarza wymogów merytorycznych, określonych w programie danej specjalizacji i na tej podstawie rozstrzyga o dopuszczeniu lekarza do PES.
11. W przypadku podjęcia rozstrzygnięcia o niedopuszczeniu lekarza do PES, PKE uzasadnia swoje stanowisko, wskazując elementy programu specjalizacji, które nie zostały zrealizowane.
12. PKE po podjęciu rozstrzygnięcia przekazuje dokumenty lekarza do CEM.
13. W przypadku dopuszczenia lekarza do PES, CEM informuje o tym fakcie w powiadomieniu, o którym mowa w art. 16s ust. 1 ustawy. W przypadku niedopuszczenia lekarza do PES, CEM przesyła zainteresowanemu lekarzowi rozstrzygnięcie PKE wraz z uzasadnieniem. Lekarzowi, który został dopuszczony do PES i złożył oświadczenie o rezygnacji z całości PES, o którym mowa w ust. 8, CEM przesyła informację o dopuszczeniu do PES.
14. Urlop szkoleniowy, o którym mowa w art. 16s ust. 2 ustawy, przysługuje lekarzowi, który otrzymał powiadomienie CEM o terminie PES.

§ 23.

1. Przepisów § 22 ust. 2–13 nie stosuje się do lekarza, o którym mowa w art. 16w ust. 2 ustawy.
2. Lekarz, o którym mowa w ust. 1, przekazuje do CEM podpisany wniosek, o którym mowa w art. 16w ust. 3 ustawy w terminie do dnia:
1) 31 lipca dla sesji egzaminacyjnej przeprowadzanej w terminie od dnia 1 października do dnia 30 listopada;
2) 31 grudnia dla sesji egzaminacyjnej przeprowadzanej w terminie od dnia 1 marca do dnia 30 kwietnia.
3. W przypadku złożenia przez lekarza zgłoszenia w formie wniosku elektronicznego, a niezłożenia wniosku w formie papierowej, CEM wzywa lekarza do usunięcia braków formalnych w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Po bezskutecznym upływie tego terminu wniosek jest pozostawiany bez rozpoznania.

§ 24.

1. Lekarz, o którym mowa w art. 16r ust. 9 ustawy, w celu zwolnienia z części PES, składa do dyrektora CEM:
1) wniosek o zwolnienie z części PES;
2) dokumenty wskazane w przepisach w sprawie wykazu egzaminów organizowanych przez europejskie towarzystwa naukowe równoważnych z PES oraz wykazu dokumentów potwierdzających złożenie takich egzaminów;
3) wniosek oraz dokumenty, o których mowa w § 22 ust. 1 i 2.
2. Dyrektor CEM weryfikuje dokumenty, o których mowa w ust. 1, pod względem formalnym oraz rozstrzyga o tym, czy są spełnione przesłanki, o których mowa w art. 16r ust. 9 ustawy, pozwalające na zwolnienie z części PES. W przypadku stwierdzenia braków formalnych, lekarz jest wzywany do ich usunięcia w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Po bezskutecznym upływie tego terminu wniosek, o którym mowa w art. 16w ust. 3 ustawy jest pozostawiany bez rozpoznania.
3. W przypadku stwierdzenia spełnienia przesłanek określonych w art. 16r ust. 9 ustawy pozwalających na zwolnienie danego lekarza z części PES, CEM zamieszcza informację o tym fakcie w indywidualnym protokole egzaminacyjnym tego lekarza.
4. Stwierdzenia spełnienia przesłanek określonych w art. 16r ust. 9 ustawy, pozwalających na zwolnienie danego lekarza z części PES, dokonuje się raz. W przypadku stwierdzenia spełnienia tych przesłanek nie jest wymagany ponowny wniosek lekarza, jeżeli będzie on zamierzał kolejny raz przystąpić do PES, z którego części został zwolniony.
5. Postępowania w zakresie określonym w ust. 1–3 nie można wszcząć, a wszczęte należy umorzyć, gdy lekarz wcześniej złożył daną część PES z wynikiem pozytywnym.

§ 25.

1. PES jest organizowany corocznie w dwóch sesjach egzaminacyjnych, z zastrzeżeniem art. 16r ust. 10 ustawy:
1) w sesji wiosennej – od dnia 1 marca do dnia 30 kwietnia;
2) w sesji jesiennej – od dnia 1 października do dnia 30 listopada.
2. Egzamin testowy w danej dziedzinie odbywa się jednocześnie w całym kraju.
3. W przypadku gdy PES w danej sesji egzaminacyjnej składa się z egzaminu testowego i egzaminu ustnego oraz gdy dyrektor CEM ustalił, zgodnie z art. 16r ust. 8 ustawy, że jako pierwszy jest przeprowadzany egzamin testowy, warunkiem przystąpienia do egzaminu ustnego jest złożenie z wynikiem pozytywnym egzaminu testowego.

§ 26.

1. Konsultant krajowy, towarzystwo naukowe oraz Naczelna Rada Lekarska przesyła dyrektorowi CEM zgłoszenia swoich kandydatów do PKE.
2. W zgłoszeniu zamieszcza się:
1) imię i nazwisko kandydata;
2) numer PESEL, a w przypadku braku numeru PESEL – cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość: nazwa i numer dokumentu oraz kraj wydania;
3) określenie posiadanej specjalizacji;
4) wskazanie dziedziny, w której kandydat ma być powołany do PKE;
5) adres korespondencyjny kandydata.
3. Do zgłoszenia należy dołączyć kopie prawa wykonywania zawodu lekarza, lekarza dentysty oraz dyplomu specjalisty potwierdzone za zgodność z oryginałem.
4. Kopia dyplomu specjalisty nie jest wymagana w przypadku gdy lekarz uzyskał dyplom specjalisty wydany przez dyrektora CEM. W takim przypadku w zgłoszeniu należy podać datę wydania i numeru dyplomu.
5. Osoby powołane do PKE otrzymują akt powołania. Powołanie następuje na czas nieokreślony.
6. Członkowie PKE wyznaczeni do Zespołu Egzaminacyjnego, który ma przeprowadzić dany egzamin, składają dyrektorowi CEM oświadczenie, którego wzór stanowi załącznik nr 15 do rozporządzenia.

§ 27.

1. Oceną końcową PES jest ocena wynikająca ze średniej arytmetycznej ocen z egzaminu testowego i ustnego.
2. W przypadku uzyskania przez osobę zdającą ocen bardzo dobrych z egzaminu testowego i egzaminu ustnego, osoba ta otrzymuje jako ocenę końcową PES ocenę bardzo dobrą z wyróżnieniem, gdy za taką oceną opowie się Zespół Egzaminacyjny przeprowadzający egzamin ustny tej osoby. Uzasadnienie wyróżnienia zamieszcza się w protokole indywidualnym PES.
3. Jeżeli PES składał się tylko z egzaminu ustnego, przepisy ust. 2 stosuje się odpowiednio.

§ 28.

1. Lekarz, o którym mowa w art. 16r ust. 9 ustawy, w celu zwolnienia z całości PES, po uzyskaniu dopuszczenia do PES, o którym mowa w § 22 ust. 10, składa do dyrektora CEM wniosek.
2. Do wniosku dołącza się dokumenty wskazane w przepisach w sprawie wykazu egzaminów organizowanych przez europejskie towarzystwa naukowe równoważnych z PES oraz wykazu dokumentów potwierdzających złożenie takich egzaminów.
3. Dyrektor CEM weryfikuje dokumenty, o których mowa w ust. 1 i 2, pod względem formalnym oraz rozstrzyga o tym, czy są spełnione przesłanki, o których mowa w art. 16r ust. 9 ustawy, pozwalające na zwolnienie z całości PES. Przepis § 24 ust. 2 zdanie drugie i trzecie stosuje się.
4. W przypadku stwierdzenia spełniania przesłanek określonych w art. 16r ust. 9 ustawy pozwalających na zwolnienie danego lekarza z całości PES, dyrektor CEM wydaje dyplom, którego wzór stanowi załącznik nr 16 do rozporządzenia. Dyplom jest wydawany w terminie 30 dni od doręczenia do CEM dokumentacji, o której mowa w ust. 1 i 2. W sytuacji wystąpienia braków formalnych termin do wydania dyplomu biegnie od dnia ich usunięcia przez zainteresowanego lekarza.
5. Wniosek oraz dokumenty, o których mowa w ust. 1 i 2, są przechowywane przez CEM.
6. Postępowania w zakresie określonym w ust. 1-4 nie można wszcząć, a wszczęte należy umorzyć, gdy lekarz wcześniej złożył PES z wynikiem pozytywnym.

§ 29.

1. Niezwłocznie po zakończeniu danej sesji egzaminacyjnej CEM przekazuje wyniki PES poszczególnych lekarzy przystępujących do PES w danej sesji egzaminacyjnej, podmiotom, o których mowa w art. 16c ust. 8 ustawy oraz dyrektorowi CMKP.
2. Przekazanie wyników PES następuje w formie elektronicznej na arkuszu opracowanym przez CEM.
3. Niezwłocznie po zakończeniu sesji egzaminacyjnej CEM przekazuje ministrowi właściwemu do spraw zdrowia listę lekarzy, którzy zakończyli szkolenie specjalizacyjne w trybie rezydentury oraz złożyli PES z wynikiem pozytywnym, zawierającą imię i nazwisko, numer PESEL danego lekarza, a w przypadku braku numeru PESEL – cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość: nazwa i numer dokumentu oraz kraj wydania, oraz datę złożenia egzaminu.
4. Na pisemny wniosek lekarza, CEM wystawia zaświadczenie o wyniku PES. Przepisy art. 217–219 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się.
5. Podmioty, o których mowa w art. 16c ust. 8 ustawy, mogą się zwrócić do CEM o przekazanie wyników PES lekarzy, biorących udział w prowadzonym przez te podmioty postępowaniu kwalifikacyjnym. W takim przypadku CEM przekazuje wyniki PES tych lekarzy zbiorczo w formie elektronicznej i papierowej.

§ 30.

Wzór dyplomu, o którym mowa w art. 16w ust. 5 ustawy, określa załącznik nr 17 do rozporządzenia.

§ 31.

Do postępowań oraz szkoleń specjalizacyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe.

§ 32.

Minister Obrony Narodowej nie przeprowadza postępowania kwalifikacyjnego w terminie 1–31 marca 2013 r.

§ 33.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia. 3)

MINISTER ZDROWIA




1) Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej - zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada 2011 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 248, poz. 1495 i Nr 284, poz. 1672).
2)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19, poz. 239, Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 11, poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52, poz. 538, Nr 99, poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr 123, poz. 1354, Nr 128, poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 135, poz. 1146, Nr 196, poz. 1660, Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r. Nr 166, poz. 1608 i Nr 213, poz. 2081, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 99, poz. 1001, Nr 120, poz. 1252 i Nr 240, poz. 2407, z 2005 r. Nr 10, poz. 71, Nr 68, poz. 610, Nr 86, poz. 732 i Nr 167, poz. 1398, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 133, poz. 935, Nr 217, poz. 1587 i Nr 221, poz. 1615, z 2007 r. Nr 64, poz. 426, Nr 89, poz. 589, Nr 176, poz. 1239, Nr 181, poz. 1288 i Nr 225, poz. 1672, z 2008 r. Nr 93, poz. 586, Nr 116, poz. 740, Nr 223, poz. 1460 i Nr 237, poz. 1654, z 2009 r. Nr 6, poz. 33, Nr 56, poz. 458, Nr 58, poz. 485, Nr 98, poz. 817, Nr 99, poz. 825, Nr 115, poz. 958, Nr 157, poz. 1241 i Nr 219, poz. 1704, z 2010 r. Nr 105, poz. 655, Nr 135, poz. 912, Nr 182, poz. 1228, Nr 224, poz. 1459, Nr 249, poz. 1655 i Nr 254, poz. 1700, z 2011 r. Nr 36, poz. 181, Nr 63, poz. 322, Nr 80, poz. 432, Nr 144, poz. 855, Nr 149, poz. 887 i Nr 232, poz. 1378 oraz z 2012 r. poz. 908.
3)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 20 października 2005 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów (Dz. U. Nr 213, poz. 1779, z 2007 r. Nr 13, poz. 85, z 2008 r. Nr 170, poz. 1050, z 2010 r. Nr 198, poz. 1320 oraz z 2011 r. Nr 274, poz. 1627), które utraciło moc z dniem wejście w życie niniejszego rozporządzenia na podstawie art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. Nr 113, poz. 658).


Dokument w wersji *pdf

Załączniki 1 - 17


Wersja do drukuPowrót


Artykuł przeczytało osób: 29902

Patronaty
E-zdrowie
Inspektorat Sanitarny
Rada
BIP
© 2011 Ministerstwo Zdrowia
© 2002-2011 Platforma Activeweb Medical Solutions