Ministerstwo 
Zdrowia


PROGRAMY POLITYKI ZDROWOTNEJ PAŃSTWA 2004


Nazwa programu:
Samowystarczalność Polski w zakresie zaopatrzenia w bezpieczną krew, jej składniki i produkty krwiopochodne na rok 2004.

Nazwa i adres jednostki zgłaszającej program:
Instytut Hematologii i Transfuzjologii
00-957 Warszawa, Chocimska 5


Adresat wniosku:]
Minister Zdrowia


Wysokość wnioskowanych środków finansowych:
62 000 000 PLN na 2004 rok


Zgodność założeń programu z priorytetami polityki zdrowotnej państwa
Zapewnienie bezpieczeństwa zdrowotnego obywateli poprzez stworzenie warunków umożliwiających przetaczanie pacjentom bezpiecznej krwi i jej składników oraz dążenie do osiągnięcia samowystarczalności Polski w produkty krwiopochodne, w szczególności czynnik krzepnięcia VIII do leczenia chorych na hemofilię A, immunoglobuliny do stosowania dożylnego, roztworów albuminy oraz immunoglobulinę anty-RhD do stosowania domięśniowego u kobiet w celu zapobiegania konfliktowi matczyno-płodowemu w zakresie antygenu D.




Streszczenie


Program obejmuje zakup testów do badania markerów wirusów przenoszonych drogą krwi i pojemników do pobierania i preparatyki krwi, frakcjonowanie polskiego świeżo mrożonego osocza w przetwórni w celu uzyskania produktów krwiopochodnych oraz produkcję domięśniowej immunoglobuliny anty-RhD stosowanej u kobiet ciężarnych w celu zapobiegania konfliktowi matczyno-płodowemu w zakresie antygenu D. Na realizację programu zaplanowano w 2004 roku kwotę 62 000 000 PLN. Program realizowany jest od 1993 roku. Dzięki jego wdrożeniu znacznie zwiększyło się bezpieczeństwo przetaczanej chorym krwi i jej składników, uległo znacznej poprawie leczenie chorych na hemofilię A (rozpoczęto program leczenia domowego), a także uchroniono wiele noworodków przed chorobą hemolityczną noworodków wywołaną niezgodnością antygenu D pomiędzy matką i ojcem.

Uzasadnienie


W ramach Programu dokonywany jest zakup testów do badania markerów wirusów przenoszonych drogą krwi i pojemników do pobierania i preparatyki krwi. Pozwala to po pierwsze (poprzez unifikację pojemników i testów), na przygotowywanie przez jednostki publicznej służby krwi nowoczesnych składników krwi zgodnych z zasadami dobrej praktyki wytwarzania, bezpiecznych dla pacjentów. Po drugie zaś pozwala na utrzymanie zbliżonych do siebie kosztów wytwarzania krwi i jej składników przez placówki służby krwi - czyli jednakowych kosztów krwiolecznictwa ponoszonych przez zakłady opieki zdrowotnej. Zaniechanie tych zakupów skutkowałoby po pierwsze wzrostem kosztów wytwarzania krwi i jej składników, a to spowodowałoby zwiększenie odpłatności wnoszonej przez szpitale, co wydaje się szczególnie niekorzystne w obecnej ekonomicznej kondycji zoz-ów. Po drugie mogłoby doprowadzić do ograniczenia pobierana i krwi a tym samym niedostatecznego zaopatrzenia szpitali w krew i jej składniki, w związku ze stale pogarszającą się sytuacją ekonomiczną placówek publicznej służby krwi (rosnące długi szpitali w stosunku do placówek służby krwi).

Frakcjonowanie polskiego świeżo mrożonego osocza w przetwórni w celu uzyskania produktów krwiopochodnych jest realizowane przez Instytut Hematologii i Transfuzjologii, który podpisał umowę z frakcjonatorem zagranicznym. Do tej pory nie ma w Polsce takiej wytwórni, w której produkowanoby przede wszystkim koncentrat czynnika VIII do leczenia chorych na hemofilię A. Frakcjonowanie powinno więc być finansowane w ramach tego programu. Stanowi ono bowiem niezwykle ważny element samowystarczalności Polski w produkty krwiopochodne.

Kontynuacja produkcji krajowej immunoglobuliny Gamma anty D jest niezbędna w celu zapobiegania chorobie hemolitycznej płodów/noworodków spowodowanej niszczeniem krwinek przez przeciwciała anty D. Choroba ta związana jest z wytwarzaniem tych przeciwciał przez matki Rh ujemne stymulowane antygenem D płodu. Podawanie kobietom Rh ujemnym preparatów Gamma anty-D (dotychczas jedynie po porodzie, a obecnie planowana również profilaktyka podczas ciąży) zapobiega immunizacji matek Rh ujemnych krwinkami Rh dodatnimi płodu.

Produkowany przez BIOMED Lublin lek spełnia kryteria Pharmacopei Europejskiej i jest skuteczny w zapobieganiu konfliktowi matczyno-płodowemu w zakresie antygenu D. Wprowadzenie tego programu doprowadziło do zmniejszenia częstości występowania choroby hemolitycznej noworodka do poniżej 3%.

Opis programu:

Celem programu jest zapewnienie pacjentom leczonym w polskich szpitalach bezpiecznej krwi, jej składników i produktów krwiopochodnych otrzymywanych od polskich krwiodawców. Jest to zasada szeroko stosowana przede wszystkim w krajach europejskich mająca na celu ograniczenie przenoszenia drogą krwi różnych czynników zakaźnych.
W Polsce rocznie wykonuje się około 1 miliona pobrań krwi i jej składników (donacji). Dawca oddający krew każdorazowo badany jest na obecność markerów wirusowego zapalenia wątroby typu B i C i nosicielstwo wirusa HIV. Z każdej jednostki krwi pełnej pobranej od dawcy uzyskuje się zwykle 3 składniki krwi: koncentrat krwinek czerwonych, koncentrat krwinek płytkowych i świeżo mrożone osocze . Otrzymanie tych 3 składników z jednej donacji krwi możliwe jest tylko dzięki zastosowaniu pojemników z tworzyw sztucznych do pobierania i preparatyki krwi.

W celu zmniejszenia ryzyka przenoszenia drogą krwi wirusów prowadzone jest w ramach Programu finansowanie zakupu testów do badania markerów wirusów.
Krew i jej składniki są środkami leczniczymi, których stosowanie związane jest wciąż niebezpieczeństwem przeniesienia chorób wirusowych. W celu maksymalnego zmniejszenia tego zagrożenia, oprócz badania na nosicielstwo kiły, przy każdym pobraniu krwi lub osocza wykonywane są badania u dawców w celu wykrycia nosicielstwa HIV oraz wirusowych zapaleń wątroby B i C. Częstość wykrywania nosicieli HIV wśród krwiodawców w Polsce jest niewielka i w ciągu ostatnich czterech lat waha się od 0,0015 do 0,0040%. W 2003 roku wynosiła 0,002%. Ze względu na tak małą częstość występowania nosicieli HIV ryzyko zakażenia tym retrowirusem biorców krwi (kiedy dawca nie wytworzył jeszcze przeciwciał) jest bardzo mała, prawdopodobnie mniejsza niż jeden na milion.
W ciągu ostatnich dziewięciu lat nie zanotowano w kraju ani jednego przypadku zakażenia biorców krwi lub jej preparatów retrowirusem powodującym AIDS.
Częstość występowania nosicieli markerów wirusowego zapalenia wątroby typu B i C wśród kandydatów na dawców i dawców wielokrotnych jest w Polsce większa niż w krajach Europy Zachodniej i w roku 2003 wynosiła 0,12% dla HBV i 0,17% dla HCV.
W celu zmniejszenia ryzyka przeniesienia zakażenia wirusowym zapaleniem wątroby typu C (długi okres trwania tzw. okienka serologicznego, istnienie sero-ujemnych nosicieli), organizacje międzynarodowe zaleciły wprowadzenie od 1 lipca 1999 roku dodatkowych badań dawców, a przede wszystkim osocza, na obecność materiału genetycznego HCV przy użyciu metod biologii molekularnej. Metody te polegają na powieleniu informacji genetycznej wirusa przy pomocy łańcuchowej reakcji polimerazy (PCR). Od 28 marca 2000 roku wprowadzono w Polsce obowiązkowe badania HCV-RNA metodami biologii molekularnej (PCR lub TMA) osocza przeznaczonego do frakcjonowania, a od stycznia 2002 wszystkie donacje krwi i osocza badane są na obecność RNA-HCV lub antygenu rdzeniowego HCV przez placówki służby krwi, które ponoszą koszty tych badań (1 test ok.13 zł.).
W Polsce KCKiK we współpracy z IHiT zorganizowało laboratorium do badania donacji metodami biologii molekularnej. W pierwszej połowie 2000 i 2001 roku uruchomiono w Polsce laboratoria biologii molekularnej w RCKiK w Poznaniu, Bydgoszczy, Warszawie, Rzeszowie, Kaliszu, Białymstoku, Katowicach, Gdańsku, Szczecinie i Lublinie a w trakcie organizacji jest pracownia w RCKiK w Krakowie.
W 2002 roku wykryto w Polsce HCV u 20 dawców w okienku serologicznym, a w 2003 roku u 6-ciu.
Badania metodami biologii molekularnej są w chwili obecnej wykonywane rutynowo i należałoby rozważyć możliwość wprowadzenia do Programu zakupu odczynników do wykonywania tych badań. W III kwartale 2003 roku Instytut Hematologii i Transfuzjologii rozpoczął badania materiału genetycznego HBV u dawców w wybranych placówkach służby krwi. Z uwagi na dużą częstość nosicieli HBV w populacji polskiej, przewidywane jest wprowadzenie w 2004 roku rutynowych badań DNA HBV każdej donacji.
Większe bezpieczeństwo pobranej krwi zapewnia również staranna selekcja kandydatów na dawców oraz dawców wielokrotnych. Przed każdym oddaniem krwi lub osocza wypełniają oni szczegółowy kwestionariusz, dotyczący min. przebytych chorób, odbywają rozmowę z badającym ich lekarzem i podpisują informację o chorobach zakaźnych oraz ich krwi do celów leczniczych.

W celu leczenia chorych składnikami krwi finansowany jest w ramach Programu zakup pojemników do pobierania i preparatyki krwi.
Krew i jej składniki należą do najczęściej stosowanych środków leczniczych. W Polsce wykonuje się w ciągu roku ok. 1,8 miliona takich przetoczeń.
Stosowane od 1991 roku pobieranie krwi do pojemników z tworzyw sztucznych umożliwiło realizację podstawowej zasady współczesnego krwiodawstwa, która polega na bezpiecznym uzyskaniu z jednego pobrania (donacji) krwi trzech jej składników: koncentratu krwinek czerwonych (KKCz), koncentratu krwinek płytkowych (KKP) i osocza. Tym samym możliwe stało się wprowadzenie racjonalnych metod współczesnego krwiolecznictwa tzn. leczenia składnikami krwi zamiast stosowanego uprzednio szeroko (przed 1991 r.) przetaczania pełnej krwi.
Ilość pobieranej krwi zapewnia dostateczne zaopatrzenie placówek służby zdrowia w komórkowe preparaty krwi tj. krwinki czerwone i płytkowe. Można więc stwierdzić, że w tym zakresie osiągnięty jest w Polsce stan samowystarczalności tzn. że zapotrzebowania szpitali na krew i jej preparaty pokrywane są w 100%. Na uwagę zasługuje wspomniany już na wstępie fakt, że 99,5% pobranej krwi jest przetwarzana na poszczególne składniki. Przetaczanie krwi pełnej stanowiło 0,5% w 2003 roku.
Stosowanym powszechnie i dobrym wskaźnikiem, pozwalającym ocenić działalność służby krwi i możliwość zaopatrzenia szpitali w krew i jej preparaty jest liczba donacji (pobrań) krwi i osocza na 1000 mieszkańców w ciągu roku.
W 2003 roku w Polsce wskaźnik ten wynosił 25 donacji na 1000 mieszkańców. Wskaźnik ten utrzymuje się na podobnym poziomie od pięciu lat, ponieważ tylko nieznacznie zmienia się roczna liczba donacji, która waha się w granicach ok. 1 miliona. W krajach Europy Zachodniej omawiany wskaźnik donacji wynosi od 40 do 50. Jednak w krajach tych zapotrzebowanie na krew i jej składniki jest większe, gdyż znacznie większa jest tam ( w przeliczeniu na 1000 mieszkańców) liczba dużych, wymagających transfuzji, zabiegów chirurgicznych oraz zabiegów przeszczepienia wątroby, szpiku, nerek i innych narządów.
Ze względu na postęp medycyny i coroczne zwiększanie w Polsce ilości zabiegów wymagających przetoczenia dużej ilości krwi ( szczególnie przeszczepy), przewiduje się
w 2004 roku zwiększenie pobierania krwi o od 10 do 15%.
Zakup wysokiej jakości pojemników w ramach Programu pozwala na uzyskanie, zgodnie z zasadami dobrej praktyki wytwarzania, bezpiecznej krwi i jej składników i spełniającej wymogi Dyrektywy 98 Unii Europejskiej z dnia 27 stycznia 2003 roku.

Frakcjonowanie polskiego świeżo mrożonego osocza
W końcu lat 80-tych ubiegłego wieku, po wykryciu wirusa HIV udowodniono zakażenie wielu chorych na hemofilię tym wirusem poprzez przetaczanie koncentratów czynników krzepnięcia – produktów leczniczych otrzymywanych w wytwórniach frakcjonowania osocza na drodze przemysłowej. Produkty te uzyskuje się po spulowaniu pojedynczych porcji osocza pochodzących od kilku tysięcy do kilkunastu tysięcy dawców. W związku z tym Rada Europy wydała rekomendację o samowystarczalności poszczególnych krajów europejskich w krew i produkty krwiopochodne. Samowystarczalność oznacza stosowanie w danym kraju krwi i produktów krwiopochodnych pochodzących od własnych dawców. W 1993 roku rozpoczęto realizację takiego programu. Instytut Hematologii i Transfuzjologii podpisał umowę na przetworzenie polskiego świeżo mrożonego osocza.
Uzyskane z tego osocza produkty krwiopochodne po powrocie do Polski są rozprowadzane przez placówki służby krwi do zakładów opieki zdrowotnej. Program ten rozpoczęto od wysyłki 35 000 litrów planując stopniowe coroczne zwiększanie ilości do 400 000 litrów. Przetworzenie tej ostatniej ilości mogłoby zapewnić Polsce spełnienie normy WHO w leczeniu chorych na hemofilię tj. 2 j.m. na głowę mieszkańca. Niestety ograniczenie środków budżetowych pozwoliło na wysyłanie do dnia dzisiejszego tylko 100 000 litrów świeżo mrożonego osocza.
Kontynuowanie tego programu choć w części zapewni realizację zasady samowystarczalności. Celem zaś powinno być zwiększanie nakładów na frakcjonowanie i doprowadzenie do możliwości frakcjonowania 400 000 litrów rocznie.

Produkcja immunoglobuliny do stosowania anty-RhD w celu zapobiegania chorobie hemolitycznej noworodków.
Program profilaktyki konfliktu matczyno-płodowego u Rh ujemnych ciężarnych rozpoczęto w Instytucie Hematologii i Transfuzjologii trzydzieści lat temu. Pobierano osocze od osób immunizowanych antygenem D i wytwarzano immunoglobulinę do stosowania domięśniowego. W roku 1987 produkcję tę, zgodnie z zasadami dobrej praktyki wytwarzania, przeniesiono do Wytwórni Surowic i Szczepionek BIOMED w Lublinie. Program produkcji jest koordynowany przez IHiT. Następuje tu kwalifikacja osocza do produkcji, badania pośrednie i kwalifikacja produktu końcowego do obrotu.
Kontynuacja produkcji krajowej immunoglobuliny Gamma anty D jest niezbędna w celu zapobiegania chorobie hemolitycznej płodów/noworodków spowodowanej niszczeniem krwinek przez przeciwciała anty D. Choroba ta związana jest z wytwarzaniem tych przeciwciał przez matki Rh ujemne stymulowane antygenem D płodu. Podawanie kobietom Rh ujemnym preparatów Gamma anty-D (dotychczas jedynie po ciąży, a obecnie planowana również profilaktyka podczas ciąży) zapobiega immunizacji matek Rh ujemnych krwinkami Rh dodatnimi płodu.
Produkowany przez BIOMED Lublin produkt krwiopochodny spełnia kryteria farmakopei Europejskiej i jest skuteczny w zapobieganiu konfliktowi matczyno-płodowemu w zakresie antygenu D. Wprowadzenie tego programu doprowadziło do zmniejszenia częstości występowania choroby hemolitycznej noworodka do poniżej 3%.

Cel ogólny:
Zapewnienie samowystarczalności Polski w bezpieczną krew, jej składniki i produkty krwiopochodne

Cele szczegółowe:
1. Zwiększenie ilości pobieranej krwi i osocza.
2. Zapewnienie bezpieczeństwa krwi i jej składników.
3. Wprowadzenie nowych technologii w badaniu dawców i preparatyce krwi.
4. Działanie w celu uzyskania samowystarczalności Polski w zakresie produktów krwiopochodnych.

Sposób realizacji:

Zakup:
1. jednorazowych pojemników z tworzyw sztucznych do pobierania i preparatyki krwi,
2. testów do badania markerów wirusów przenoszonych drogą krwi ( HBsAg, anty-HIV1/2, anty-HCV),
3. frakcjonowanie polskiego osocza ( realizacja umowy IHiT a ZLB Bioplasma)
4. produkcja immunoglobuliny anty - D do profilaktyki konfliktu matczyno - płodowego w zakresie antygenu D z układu Rh ( realizacja umowy z Wytwórnią Surowic i Szczepionek BIOMED w Lublinie ).

Umowy pomiędzy Ministerstwem Zdrowia i Realizatorami Programu.

Realizatorzy Programu:
Zgodnie z ustawą z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służby krwi z późniejszymi zmianami realizatorami programu są następujące jednostki organizacyjne publicznej służby krwi:
1. Instytut Hematologii i Transfuzjologii,
2. Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Białymstoku,
3. Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Bydgoszczy,
4. Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Gdańsku,
5. Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Kaliszu,
6. Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Katowicach,
7. Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Kielcach,
8. Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Krakowie,
9. Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Lublinie,
10. Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Łodzi,
11. Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Olsztynie,
12. Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Opolu,
13. Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Poznaniu,
14. Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Raciborzu,
15. Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Radomiu,
16. Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Rzeszowie,
17. Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Słupsku,
18. Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Szczecinie,
19. Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Wałbrzychu,
20. Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Warszawie,
21. Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Wrocławiu,
22. Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Zielonej Górze.


Wymagania stawiane realizatorom:
1. Doświadczenie w realizacji Programu Samowystarczalność Polski w zakresie zaopatrzenia w bezpieczną krew, jej składniki i produkty krwiopochodne.
2. Uprawnienia do pobierania i przetwarzania krwi, zgodnie z ustawa z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi / Dz. U. Nr 106,poz 681, z póź. zm./.
3. Posiadanie laboratorium wirusologicznego z możliwością wykonywania badań technikami serologicznymi markerów wirusów przenoszonych drogą krwi u dawców .


Uzasadnienie prowadzenia programu :

Zgodnie z ustawą z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi /Dz. U. Nr 106, poz.681 z póź. zm./ program realizować mogą tylko wyżej wymienione jednostki. Jednostki te nadzorowane były merytorycznie dotychczas przez Krajowe Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa i Instytut Hematologii i Transfuzjologii, a do 12 lipca 2004 roku powinny uzyskać akredytację Ministra Zdrowia. Przedkładany program finansowany jest przez Ministerstwo Zdrowia od 1993 roku i był realizowany przez wyżej wymienione jednostki. W/w jednostki dysponują odpowiednio wyszkoloną kadrą do realizacji tego Programu.

Kontynuacja zadań przewidzianych w Programie:
Może być prowadzona zgodnie z ustawą z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi (Dz. U. Nr 106 z póź. zm.) tylko przez wyżej wymienione jednostki.

Zadania do realizacji:
1. Zapewnienie realizatorom programu jednorazowych pojemników z tworzyw sztucznych do pobierania i preparatyki krwi zgodnie z wymogami dobrej praktyki wytwarzania / 1 donacja - 1 zestaw pojemników /.
2. Zapewnienie realizatorom programu wysokiej jakości testów do badania markerów wirusów przenoszonych drogą krwi / HBs, anty - HIV 1/2 , anty - HCV / w celu utrzymania bezpieczeństwa krwi i jej składników przekazywanych do zakładów opieki zdrowotnej / 1 donacja - zestaw 3 testów/.
3. Zapewnienie realizatorom programu możliwości przetworzenia osocza na produkty krwiopochodne w wytwórni frakcjonowania osocza.
4. Zapewnienie realizatorom programu możliwości wytworzenia produktu krwiopochodnego – immunoglobulina anty-D do profilaktyki konfliktu matczyno-płodowego w zakresie antygenu D z układu Rh.


Koordynator
Konsultant Krajowy w dziedzinie transfuzjolofii klinicznej we współpracy z Departamentem Polityki Zdrowotnej Ministerstwa Zdrowia.

Czas realizacji programu:
01.01.2004 – 31.12.2004

Wysokość środków przewidziana na realizację programu w 2004 roku:
Ogółem 62 000 000 PLN.

Tryb udostępnienia środków:

Zgodny z ustawą z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi (wraz z późniejszymi zmianami), ustawą o jednostkach badawczo – rozwojowych, ustawą o zakładach opieki zdrowotnej, ustawą o zamówieniach publicznych, ustawą o finansach publicznych.

Minister Zdrowia zawrze umowy z Instytutem Hematologii i Transfuzjologii o przekazanie środków publicznych na Program „Samowystarczalność Polski w zakresie zaopatrzenia w krew, jej składniki i produkty krwiopochodne, obejmujące:
1. Frakcjonowanie osocza.
2. Produkcję immunoglobuliny anty-D.

Minister Zdrowia zawrze umowy z Regionalnymi Centrami Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa o przekazanie środków publicznych na Program „Samowystarczalność Polski w zakresie zaopatrzenia w krew, jej składniki i produkty krwiopochodne, obejmujące roczne zapotrzebowanie na:
1. jednorazowe pojemniki z tworzyw sztucznych do pobierania i preparatyki krwi.
2. testy do badania markerów wirusów przenoszonych drogą krwi / HBsAg, anty-HIV1/2, anty-HCV / w zależności od ilości donacji krwi pobranej przez poszczególne centra krwiodawstwa i krwiolecznictwa w kraju / wykaz zapotrzebowania w załączeniu/.

Powyższe zadania są w całości finansowane ze środków budżetowych, których dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia.
Za zarządzanie programem jest odpowiedzialny Minister Zdrowia, kierujący działem ochrona zdrowia i będący dysponentem środków budżetowych przeznaczonych na realizacje programów polityki zdrowotnej w części 46 – Zdrowie, ustawy budżetowej. Z upoważnienia Ministra Zdrowia nadzór nad realizacją Programu będzie sprawować Departament Polityki Zdrowotnej.
Departament Polityki Zdrowotnej koordynować będzie działania dot. zakupionych przez Zakład Zamówień Publicznych Ministerstwa Zdrowia pojemników do pobierania i preparatyki krwi i jej składników oraz testów do oznaczania markerów wirusologicznych u dawców krwi / HBsAg, anty-HIV1/2, anty-HCV/.

Kosztorys:
Szczegółowy plan rzeczowo – finansowy w załączeniu.


FRAKCJONOWANIE OSOCZA (100 000 litrów) 2004 ROK
podział na województwa
KALKULACJA KOSZTÓW FRAKCJONOWANIA 1 LITRA OSOCZA
KALKULACJA KOSZTÓW PRODUKCJI IMMUNOGLOBULINY ANTY-D W 2004 ROK



Załączniki do dokumentu :


Wersja do drukuPowrót


Artykuł przeczytało osób: 3973

Patronaty
E-zdrowie
Inspektorat Sanitarny
Rada
BIP
© 2011 Ministerstwo Zdrowia
© 2002-2011 Platforma Activeweb Medical Solutions