Ministerstwo 
Zdrowia
0


Higiena i warunki sanitarne


Państwowa Inspekcja Sanitarna, której organizację zadania i uprawnienia określa ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U.98.90.575 z późn. zm.), powołana jest do realizacji zadań z zakresu zdrowia publicznego, w szczególności poprzez sprawowanie nadzoru nad warunkami:
higieny środowiska,
higieny pracy w zakładach pracy,
higieny radiacyjnej,
higieny procesów nauczania i wychowania,
higieny wypoczynku i rekreacji.

Wykonywanie zadań określonych w art. 1 ww. ustawy polega na sprawowaniu zapobiegawczego i bieżącego nadzoru sanitarnego oraz prowadzeniu działalności zapobiegawczej i przeciwepidemicznej w zakresie chorób zakaźnych i innych chorób powodowanych warunkami środowiska, a także na prowadzeniu działalności oświatowo-zdrowotnej.

W zakresie higieny radiacyjnej organem właściwym jest
państwowy wojewódzki inspektor sanitarny (art.12, ust.1a ustawy).


HIGIENA ŻYWNOŚCI I ŻYWIENIA
Warunki zdrowotne żywności i żywienia określa ustawa z dnia 11 maja 2001 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia (Dz.U.01.63.634 z późn. zm.). Ustawa reguluje w szczególności:
• warunki produkcji żywności, substancji pomagających w przetwarzaniu, dozwolonych substancji dodatkowych, innych składników żywności oraz obrotu tymi artykułami,
-wymagania dotyczące zapewnienia właściwej jakości zdrowotnej artykułów,
• wymagania dotyczące przestrzegania zasad higieny w procesie produkcji i w obrocie artykułami,
• wymagania zdrowotne wobec osób biorących udział w procesie produkcji i w obrocie artykułami oraz wymagania dotyczące kwalifikacji tych osób w zakresie przestrzegania zasad higieny,
• wymagania dotyczące materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością,
• zasady przeprowadzania urzędowej kontroli żywności.

Nadzór nad przestrzeganiem ustawy oraz nad wykonywaniem urzędowej kontroli żywności sprawuje minister właściwy do spraw zdrowia, który działa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa (art.40, ust.1 ustawy).
Nadzór nad:
• jakością zdrowotną żywności,
• dozwolonych substancji dodatkowych i innych składników żywności,
• przestrzeganiem warunków sanitarnych w procesie produkcji i w obrocie tymi artykułami oraz materiałami i wyrobami przeznaczonymi do kontaktu z żywnością sprawują organy Inspekcji Sanitarnej.

Organom urzędowej kontroli żywności sprawującym nadzór, zgodnie z art.45, ust.1 ww. ustawy) przysługuje prawo:
• badania procesów technologicznych i receptur w zakresie niezbędnym do ochrony zdrowia i życia człowieka,
• przeglądania ksiąg i innych dokumentów kontrolowanego zakładu, jeżeli okaże się to konieczne do wyjaśnienia sprawy,
• podejmowania innych działań określonych w niniejszej ustawie i w przepisach odrębnych.

Postępowanie mające na celu zapewnienie bezpieczeństwa żywności poprzez identyfikację i oszacowanie skali zagrożeń z punktu widzenia jakości zdrowotnej żywności oraz ryzyka wystąpienia zagrożeń podczas przebiegu wszystkich etapów procesu produkcji i obrotu żywnością zwane jest, zgodnie z art.3, ust.1, pkt. 12 ww. ustawy, system analizy zagrożeń i krytycznych punktów kontroli (Hazard Analysis and Critical Control Point – HACCP).

System ma także na celu określenie metod ograniczania zagrożeń oraz ustalenie działań naprawczych. System ten, zgodnie z art.30, ust.2 ww. ustawy powinien być wdrożony w zakładach zajmujących się produkcją i przetwarzaniem żywności, za co odpowiada kierujący zakładem, przy czym nie dotyczy to małych i średnich przedsiębiorstw w rozumieniu ustawy prawo działalności gospodarczej.

System HACCP obejmuje następujące zasady i tryb postępowania:
• zidentyfikowanie i ocenę zagrożeń jakości zdrowotnej żywności oraz ryzyka ich wystąpienia, a także ustalenie środków kontroli i metod przeciwdziałania tym zagrożeniom,
• określenie krytycznych punktów kontroli w celu wyeliminowania lub zminimalizowania występowania zagrożeń,
• ustalenie dla każdego krytycznego punktu kontroli wymagań (parametrów), jakie powinien spełniać, i określenie granic tolerancji (limitów krytycznych),
• ustalenie i wprowadzenie systemu monitorowania krytycznych punktów kontroli,
• ustalenie działań korygujących, jeżeli krytyczny punkt kontroli nie spełnia wymagań,
• ustalenie procedur weryfikacji w celu potwierdzenia, że system HACCP jest skuteczny i zgodny z planem,
• opracowanie dokumentacji systemu HACCP dotyczącej etapów jego wprowadzania oraz ustalenie sposobu rejestrowania i przechowywania danych oraz archiwizowania dokumentacji systemu.

Ocena jakości zdrowotnej środków spożywczych, dozwolonych substancji dodatkowych lub innych składników żywności oraz materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z tymi artykułami może być potwierdzona świadectwem jakości zdrowotnej oraz poprzedzona przeprowadzeniem badań laboratoryjnych w zakresie urzędowej kontroli żywności (art.43 ustawy).


HIGIENIA PRZEDMIOTÓW UŻYTKU - kosmetyki
Wymagania dotyczące składu, oznakowania kosmetyków oraz warunki obrotu kosmetykami określa, w zakresie niezbędnym dla zapewnienia bezpieczeństwa zdrowia ludzi ustawa z dnia 30 marca 2001 r. o kosmetykach (Dz.U.01.42.473).

Kosmetykiem jest każda substancja przeznaczona do zewnętrznego kontaktu z ciałem człowieka: skórą, włosami, wargami, paznokciami, zewnętrznymi narządami płciowymi, zębami i błonami śluzowymi jamy ustnej, którego wyłącznym lub głównym celem jest utrzymywanie ich w czystości, pielęgnowanie, ochrona, perfumowanie lub upiększanie (art.2, ust.1 ww. ustawy).

Kosmetyk wprowadzony do obrotu, używany w zwykłych lub w innych dających się przewidzieć warunkach, z uwzględnieniem w szczególności jego wyglądu lub prezentacji, oznakowania, wszystkich instrukcji użycia oraz innych wskazówek lub informacji pochodzących od producenta, nie może zagrażać zdrowiu ludzi (art.4, ust.1 ww. ustawy).

Gromadzenie danych o kosmetyku i informacji o przypadkach zachorowań spowodowanych użyciem tego kosmetyku odbywa się w krajowym systemie informowania o kosmetykach wprowadzonych do obrotu, który jest prowadzony przez Głównego Inspektora Sanitarnego (art.8, ust.1 i art. 9, ust.1 ww. ustawy).

Informacje dotyczące składu kosmetyków są udostępniane organom:
• Inspekcji Sanitarnej,
• podmiotom udzielającym świadczeń zdrowotnych,
• zakładom opieki zdrowotnej
• lekarzom i lekarzom stomatologom prowadzącym indywidualną praktykę lekarską, wyłącznie w celu podjęcia natychmiastowego i właściwego leczenia, jeżeli zachodzi podejrzenie, że stosowanie kosmetyku było przyczyną zachorowania (art.10, ust.2 ustawy).

W razie wystąpienia udokumentowanych przypadków lub stwierdzenia w wyniku badań naukowych lub klinicznych, że kosmetyk spełniający wymagania określone w ustawie zagraża zdrowiu ludzi, Główny Inspektor Sanitarny podejmuje decyzję o czasowym zakazie obrotu kosmetykiem lub określa warunki jego obrotu, mając na uwadze w szczególności skład, przeznaczenie oraz dostępność kosmetyku (art.12, ust.1 ustawy).

Linki:
Główny Inspektorat Sanitarny
Wojewódzkie Stacje Sanitarno-Epidemiologiczne
Powiatowe Stacje Sanitarno-Epidemiologiczne
Państwowy Zakład Higieny

Meldunki PZH o stanie zachorowań na choroby zakaźne i pasożytnicze w Polsce oraz roczne biuletyny PZH z informacjami o wykonawstwie szczepień ochronnych - http://pzh.gov.pl/epimeld/index_p.html#Początek

Akty prawne związane z epidemiologią - http://www.gis.gov.pl/podstprawne/akty.htm


Wersja do drukuPowrót


Artykuł przeczytało osób: 26141

Patronaty
E-zdrowie
Inspektorat Sanitarny
Rada
BIP
© 2011 Ministerstwo Zdrowia
© 2002-2011 Platforma Activeweb Medical Solutions