Ministerstwo 
Zdrowia
0


Projekt rozporzadzenia Ministra Zdrowia w sprawie szpitalnego oddziału ratunkowego


Uwagi i propozycje zgłoszone do projektu w trakcie uzgodnień zewnętrznych





Przekazany do uzgodnień zewnętrznych
w dniu 29 listopada 2006 roku

Termin zgłaszania uwag upływa
do dnia 14 grudnia 2006 r

Uwagi prosimy przesyłać na adres
t.mazurek@mz.gov.pl



ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA ZDROWIA1)

z dnia.........................2006 r.
w sprawie szpitalnego oddziału ratunkowego


Na podstawie art. 34 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. Nr 191, poz.1410) zarządza się, co następuje:

§ 1.

Rozporządzenie określa:
1) szczegółowe zadania szpitalnych oddziałów ratunkowych;
2) szczegółowe wymagania dotyczące lokalizacji w strukturze szpitala oraz warunków technicznych;
3) minimalne wyposażenie, organizację oraz minimalne zasoby kadrowe szpitalnych oddziałów ratunkowych.

§ 2.

1. Szpitalny oddział ratunkowy, zwany dalej „oddziałem”, udziela świadczeń opieki zdrowotnej, polegających na wstępnej diagnostyce, udzielaniu niezbędnej pomocy lekarskiej oraz podjęciu leczenia w zakresie niezbędnym dla stabilizacji funkcji życiowych osób, które znajdują się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego.
2. Oddział może posiadać w swoich strukturach zespoły ratownictwa medycznego.

§ 3.

1. Oddział lokalizuje się na poziomie wejścia dla pieszych i wjazdu specjalistycznych środków transportu z osobnym wejściem dla pieszych, oddzielonym od trasy wjazdu specjalistycznych środków transportu.
2. Wejście i wjazd do oddziału powinny być zadaszone, obszar wjazdu zamykany i otwierany automatycznie w celu ochrony przed wpływem czynników atmosferycznych, przelotowy dla ruchu specjalistycznych środków transportu oraz wyraźnie oznakowany wzdłuż drogi dojścia i dojazdu.
3. Obszar wjazdu powinien zapewniać bezkolizyjny podjazd co najmniej dwóch specjalistycznych środków transportu jednocześnie.
4. Wejście i dojazd do oddziału organizuje się niezależnie od innych wejść i dojazdów do szpitala przygotowując go również do potrzeb osób niepełnosprawnych.
5. Lokalizacja oddziału powinien zapewniać łatwą komunikację z oddziałem anestezjologii i intensywnej opieki, zespołem operacyjnym, obszarem diagnostyki obrazowej oraz węzłem wewnątrzszpitalnej komunikacji pionowej.
6. Oddział powinien posiadać własne, bezkolizyjne trakty komunikacyjne niezależne od ogólnodostępnych traktów szpitalnych.
7. Oddział powinien dysponować miejscem do lądowania śmigłowca ratunkowego, zlokalizowanym w takiej odległości, aby możliwe było przyjęcie osób, które znajdują się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego bez pośrednictwa specjalistycznych środków transportu.
8. W przypadku braku możliwości technicznych spełnienia wymagania określonego w ust. 7 dopuszcza się odległość lądowiska dla śmigłowca ratunkowego większą niż określoną w ust. 7, pod warunkiem, że oddział dysponuje specjalistycznym środkiem transportu i czas trwania transportu osób, które znajdują się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego do oddziału nie przekroczy 5 minut.

§ 4.

1. Oddział organizuje się w zakładzie opieki zdrowotnej, w którym znajdują się co najmniej:
1) oddział chirurgii ogólnej z częścią urazową;
2) oddział chorób wewnętrznych;
3) oddział anestezjologii z intensywną terapią;
4) oddział radiologii i diagnostyki obrazowej;
5) medyczne laboratorium diagnostyczne umożliwiające całodobowe prowadzenie badań diagnostycznych.
2. Oddział powinien posiadać powierzchnię wystarczającą dla prawidłowego funkcjonowania wszystkich jego obszarów, wymienionych w § 5.
3. Architektura oddziału powinna zapewniać możliwość wykonania badań diagnostycznych, w tym w szczególności diagnostyki obrazowej przy łóżku pacjenta.

§ 5.

Oddział składa się z następujących obszarów:
1) segregacji medycznej i przyjęć;
2) resuscytacyjno-zabiegowego;
3) krótkotrwałej intensywnej terapii;
4) obserwacji;
5) konsultacyjnego;
6) laboratoryjno-diagnostycznego;
7) stacjonowania zespołów ratownictwa medycznego;
8) zaplecza administracyjno-gospodarczego.

§ 6.

1. Obszar segregacji medycznej i przyjęć lokalizuje się bezpośrednio przy wejściu i wjeździe do oddziału w celu zapewnienia:
1) przeprowadzenia wstępnej oceny osób, które znajdują się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego i bezkolizyjnego transportu tych osób do innych obszarów oddziału;
2) jednoczesnego przyjęcia i segregacji medycznej co najmniej czterech pacjentów;
3) warunków niezbędnych dla przeprowadzenia wywiadu od zespołów ratownictwa medycznego oraz od pacjenta i jego rodziny.
2. W obrębie obszaru segregacji medycznej i przyjęć lokalizuje się stanowisko wyposażone w:
1) środki łączności zapewniające łączność pomiędzy centrum powiadamiania ratunkowego, zespołami ratownictwa medycznego, w tym lotniczymi zespołami ratownictwa medycznego, a oddziałem oraz kompleksową łączność wewnątrzszpitalną;
2) system bezprzewodowego przywoływania osób.
3. W obrębie obszaru segregacji medycznej i przyjęć lokalizuje się stanowisko rejestratora medycznego, które wyposaża się w sprzęt niezbędny do rejestracji i przyjęć pacjentów.
4. W obrębie obszaru segregacji medycznej i przyjęć lokalizuje się stanowisko dekontaminacji.

§ 7.

1. Obszar resuscytacyjno-zabiegowy składa się z co najmniej:
1) dwóch sal resuscytacyjno-zabiegowych;
2) sali zabiegowej;
3) sali gipsów.
2. Powierzchnia przeznaczona na jedno stanowisko resuscytacyjno-zabiegowe wynosi co najmniej 20 m2.
3. Wyposażenie i urządzenie obszaru resuscytacyjno-zabiegowego musi umożliwiać co najmniej:
1) monitorowanie i podtrzymanie funkcji życiowych;
2) prowadzenie resuscytacji krążeniowo-oddechowo-mózgowej;
3) wykonanie pełnego zakresu wczesnej diagnostyki i wstępnego leczenia urazów;
4) prowadzenie resuscytacji płynowej;
5) leczenie bólu;
6) wstępne leczenie zatruć;
7) opracowanie chirurgiczne ran i drobnych urazów;
8) wszystkie inne świadczenia opieki zdrowotnej w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego.
4. Na minimalne wyposażenie w wyroby medyczne jednego stanowiska obszaru resuscytacyjno-zabiegowego składa się:
1) stół zabiegowy z lampą operacyjną;
2) aparat do znieczulania z wyposażeniem stanowiska do znieczulenia, mobilny, jeden na dwa stanowiska obszaru;
3) zestaw monitorowania czynności życiowych, w tym co najmniej: ekg, ciśnienia tętnicze i żylne, pulsoksymetr, kapnograf;
4) respirator z możliwością wykorzystywania go do czynności transportowych – jeden na dwa stanowiska obszaru;
5) defibrylator z kardiowersją i opcją elektrostymulacji serca;
6) pompa infuzyjna;
7) aparat do szybkiego przetaczania płynów;
8) aparat do ogrzewania płynów infuzyjnych - jeden na dwa stanowiska;
9) strzykawki automatyczne;
10) elektryczne urządzenie do ssania;
11) centralne źródło tlenu, powietrza i próżni w ilości nie mniejszej niż po dwa gniazda poboru.
5. Pomieszczenie sali zabiegowej wynosi co najmniej 20 m2 oraz jest wyposażone w wyroby medyczne i produkty lecznicze, umożliwiające wykonanie drobnych zabiegów chirurgicznych u osób, które znajdują się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego .
6. Na wyposażenie sali zabiegowej składa się:
1) stół zabiegowy z lampą operacyjną;
2) aparat do znieczulania z wyposażeniem stanowiska do znieczulenia wraz z zestawem monitorującym;
3) źródło tlenu, powietrza i próżni w ilości nie mniejszej niż po dwa gniazda poboru;
4) przyłącze energii elektrycznej - nie mniej niż dziesięć gniazd poboru;
5) stanowisko narzędziowe chirurgiczne.
7. Pomieszczenie sali gipsów nie może być mniejsze niż 12 m2 i wyposażone w wyroby medyczne i produkty lecznicze umożliwiające zakładanie opatrunków gipsowych. W pomieszczeniu tym musi być dostęp do źródła tlenu, powietrza i próżni oraz przestrzeń do umieszczenia stanowiska do znieczulenia z wyposażeniem.
8. Obszar resuscytacyjno-zabiegowy, niezależnie od wyposażenia wymienionego w ust. 4-7, musi posiadać:
1) przyłóżkowy zestaw rtg;
2) analizator parametrów krytycznych;
3) przewoźny ultrasonograf;
4) całodobowy dostęp do bronchoskopu, laryngofiberoskopu i gastrofiberoskopu.

§ 8.

1. Do zadań obszaru krótkotrwałej intensywnej terapii należy:
1) monitorowanie funkcji życiowych, zgodnie ze standardem intensywnej terapii;
2) kontynuowanie przedłużającej się resuscytacji krążeniowo-oddechowej;
3) wczesne leczenie zatruć;
4) przygotowanie i stabilizacja przed doraźną interwencją chirurgiczną;
5) wstępne leczenie ostrej niewydolności oddechowej, w tym prowadzenie oddechu zastępczego;
6) wstępne leczenie ostrej niewydolności krążeniowej, w tym prowadzenie zewnętrznej stymulacji serca;
7) wstępne leczenie ostrych niewydolności narządowych, w tym terapii nerkozastępczej;
8) resuscytacja płynowa;
9) wstępne leczenie wstrząsu o różnej etiologii.
2. W obszarze krótkotrwałej intensywnej terapii lokalizuje się co najmniej dwa stanowiska intensywnej terapii, które są usytuowane i wyposażone w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 91, poz. 408, z późn. zm.2)).

§ 9.

1. W skład obszaru obserwacji wchodzą co najmniej cztery stanowiska, o powierzchni minimum 12 m2 każde, wyposażone w wyroby medyczne i produkty lecznicze umożliwiające:
1) monitorowanie rytmu serca i toru oddechowego;
2) nieinwazyjne monitorowanie ciśnienia tętniczego krwi;
3) monitorowanie wysycenia tlenowego hemoglobiny;
4) monitorowanie temperatury powierzchniowej i centralnej;
5) stosowanie biernej tlenoterapii;
6) prowadzenie infuzji dożylnych.
2. Obszar obserwacyjny wyposaża się ponadto w:
1) przenośny zestaw resuscytacyjny z niezależnym źródłem tlenu i respiratorem transportowym;
2) defibrylator półautomatyczny;
3) źródło tlenu, powietrza i próżni z gniazdami poboru przy każdym stanowisku;
4) elektryczne urządzenie do odsysania 1 na 4 stanowiska.

§ 10.

1. W skład obszaru konsultacyjnego wchodzą gabinety lub boksy badań lekarskich w ilości niezbędnej do potrzeb. Gabinety lub boksy wewnętrzne połączone są traktem komunikacyjnym.
2. Wyposażenie obszaru konsultacyjnego w wyroby medyczne i produkty lecznicze umożliwia przeprowadzanie badań lekarskich i konsultacji specjalistycznych.

§ 11.

Obszar laboratoryjno-diagnostyczny jest wyposażony w wyroby medyczne zapewniające niezwłoczne wykonanie podstawowych badań laboratoryjnych, diagnostykę obrazową w tym badania ultrasonograficzne, a w miarę możliwości całodobowy natychmiastowy dostęp do komputerowego badania tomograficznego.

§ 12.

1. Jeżeli w strukturę oddziału wchodzą zespoły ratownictwa medycznego wydziela się obszar stacjonowania zespołów ratownictwa medycznego.
2. Obszar stacjonowania zespołów ratownictwa medycznego zapewnia:
1) pomieszczenie na dodatkowe wyroby medyczne i produkty lecznicze;
2) system alarmowo-wyjazdowy oraz system łączności wewnątrzszpitalnej;
3) zaplecze socjalne dla członków zespołów ratownictwa medycznego;
4) magazyn sprzętu;
5) miejsce wyposażone w źródła energii elektrycznej i wody.

§ 13.

Minimalne zasoby kadrowe oddziału stanowią:
1) ordynator oddziału i pielęgniarka oddziałowa;
2) lekarze w liczbie zabezpieczającej prawidłowe funkcjonowanie oddziału, w tym co najmniej jeden lekarz systemu przebywający stale w oddziale;
3) pielęgniarki lub ratownicy medyczni w liczbie niezbędnej do zabezpieczenia prawidłowego funkcjonowania oddziału.

§ 14.

Przepisy rozporządzenia nie naruszają przepisów wydanych na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej.

§ 15.

Traci moc rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 10 maja 2002 r. w sprawie szpitalnego oddziału ratunkowego (Dz. U Nr 74, poz. 687, z 2004 r. Nr 161, poz. 1686 oraz z 2006 r. Nr 60, poz. 430).

§ 16.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

MINISTER ZDROWIA

1) Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej – zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 131, poz. 924).
2)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1992 r. Nr 63, poz. 315, z 1994 r. Nr 121, poz. 591, z 1995 r. Nr 138, poz. 682, z 1996 r. Nr 24, poz. 110, z 1997 r, Nr 104, poz. 661, Nr 121, poz. 769 i Nr 158, poz. 1041, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, Nr 117, poz. 756 i Nr 162, poz. 1115, z 1999 r. Nr 28, poz. 255 i 256 i Nr 84, poz. 935, z 2000 r. Nr 3, poz. 28, Nr 12, poz. 136, Nr 43, poz. 489, Nr 84, poz. 948, Nr 114, poz. 1193 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 5 poz. 45, Nr 88, poz. 961, Nr 100, poz. 1083, Nr 111, poz. 1193, Nr 113, poz. 1207, Nr 126, poz. 1382, 1383 i 1384 i Nr 128, poz. 1407, z 2002 r. Nr 113, poz. 984, z 2003 r. Nr 45, poz. 391, Nr 124, poz. 1151 i 1152, Nr 171, poz. 1663, Nr 213, poz. 2081 i Nr 223, poz. 2215, z 2004 r. Nr 210, poz. 2135 i Nr 273, poz. 2703, z 2005 r. Nr 164, poz. 1365, Nr 169, poz. 1420, Nr 239, poz. 2020, Nr 249, poz. 2104 oraz z 2006 r. Nr 75, poz. 518, Nr 143, poz. 1032 i Nr 191, poz. 1410.




Uzasadnienie


Rozporządzenie stanowi realizację upoważnienia ustawowego zawartego w art. 34 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. Nr 191, poz. 1410).

Szpitalny oddział ratunkowy budowany jest na bazie izby przyjęć szpitala i jako nowa struktura organizacyjna znacznie rozszerza jej zadania. W oddziale ratunkowym przeprowadzne będą procedury ratujące życie, bez względu na przyczyny powstania zagrożenia zarówno u dorosłych jak i dzieci. Profesjonalny personel, dobra organizacja pracy, prawidłowa architektura oddziału i wyposażenie w potrzebny i właściwy sprzęt medyczny spowodują zmniejszenie śmiertelności wśród pacjentów w stanach zagrożenia życia a szczególnie ilość tzw. „zgonów do uniknięcia”.

Wymagania, jakim powinien odpowiadać szpitalny oddział ratunkowy, dotyczą właściwej lokalizacja oddziału, która ma umożliwić realizację zadań, polegających na udzielaniu świadczeń zdrowotnych ofiarom katastrof i innych zdarzeń. Lokalizacja ta powinna zapewniać właściwy dojazd (łącznie z miejscem do lądowania dla helikopterów) oraz taki system powiązania z innymi oddziałami szpitalnymi, by możliwe było dalsze leczenie i diagnozowanie ofiar katastrof i innych nagłych zdarzeń.

Szpitalny oddział ratunkowy musi posiadać strukturę organizacyjną, polegającą na wydzieleniu obszarów, w których będzie udzielana pomoc medyczna w zależności od stanu zdrowia i potrzeb pacjenta. Poszczególne obszary powinny posiadać odpowiedniej wielkości powierzchnie oraz powinny być wyposażone w sprzęt i aparaturę medyczną zapewniającą możliwość udzielania świadczeń zdrowotnych stosownie do zadań poszczególnych obszarów oddziału.




Ocena skutków regulacji


Podmioty, na które oddziałuje ustawa.
Wejście w życie przepisów projektowanego rozporządzenia będzie oddziaływać na zakłady opieki zdrowotnej.

Obowiązek przeprowadzenia konsultacji społecznych.
W toku uzgodnień projekt przedmiotowego rozporządzenia zostanie przedłożony celem zaopiniowania przez: Naczelną Izbę Lekarską, Naczelną Izbę Pielęgniarek i Położnych, Ogólnopolski Związek Zawodowy Lekarzy, Ogólnopolski Związek Zawodowy Pielęgniarek i Położnych, Federację Związków Pracowników Ochrony Zdrowia, Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych, NSZZ Solidarność, Komisję Wspólną Rządu i Samorządu Terytorialnego, Związek Pracodawców Ratownictwa Medycznego SP ZOZ, Ogólnopolski Związek Zawodowy Ratowników Medycznych, Polskie Towarzystwo Medycyny Ratunkowej, Polskie Towarzystwo Medycyny Stanów Nagłych i Katastrof, Polskę Radę Resuscytacji, Polskie Towarzystwo Anestezjologii i Intensywnej Terapii.

Wpływ regulacji na sektor finansów publicznych.
Wejście w życie projektowanego rozporządzenia nie będzie miało bezpośredniego wpływu na sektor finansów publicznych.

Wpływ regulacji na rynek pracy.
Wejście w życie projektowanego rozporządzenia nie będzie miało bezpośredniego wpływu na rynek pracy.

Wpływ regulacji na konkurencyjność wewnętrzną i zewnętrzną gospodarki.
Wejście w życie projektowanego rozporządzenia nie będzie miało bezpośredniego wpływu na konkurencyjność wewnętrzną i zewnętrzną gospodarki.

Wpływ regulacji na sytuację i rozwój regionalny.
Wejście w życie projektowanego rozporządzenia nie będzie miało bezpośredniego wpływu na sytuację i rozwój regionalny.

Wpływ regulacji na ochronę zdrowia ludności.
Wejście w życie projektowanego rozporządzenia wpłynie na poprawę bezpieczeństwa zdrowotnego ludności oraz zwiększy dostępność do świadczeń opieki zdrowotnej z zakresu ratownictwa medycznego.

Zgodność z prawem Unii Europejskiej.
Regulacja nie jest objęta prawem Unii Europejskiej.


Wersja do drukuPowrót


Artykuł przeczytało osób: 10273

Patronaty
E-zdrowie
Inspektorat Sanitarny
Rada
BIP
© 2011 Ministerstwo Zdrowia
© 2002-2011 Platforma Activeweb Medical Solutions